Scrapbooking

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przykładowy zestaw do scrapbookingu
Kartka urodzinowa wykonana techniką scrapbookingu

Scrapbooking jest sztuką ręcznego tworzenia i dekorowania albumów ze zdjęciami i pamiątkami rodzinnymi. Nazwa pochodzi od ang. scrapbook, oznaczającego taki album.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historycznie scrapbooking był podobnie jak przekazywane ustnie historie sposobem przekazania tradycji i zwyczajów. Formą przekazu było tu nie słowo, a obraz. Po raz pierwszy znalazł zastosowanie, gdy powszechnie dostępny stał się druk, a w szczególności gazety. Pierwszymi znanymi scrapbookerami byli Mark Twain[1] i Thomas Jefferson[2]. Kiedy w powszechnym użytku znalazła się fotografia, zaczęto ją łączyć ze scrapbookingiem. Zaczęły powstawać pierwsze albumy z fotografiami ozdobione ścinkami z gazet oraz notatkami zawierającymi informacje, gdzie zdjęcie było zrobione czy kto na nim jest. Albumy zaczęły przybierać formę pamiętników. Zaczęły się także w nich pojawiać części prywatnej korespondencji.

Scrapbooking dziś[edytuj | edytuj kod]

W Stanach Zjednoczonych, będących kolebką scrapbookingu, jest on najczęściej uprawianym hobby. Swoja popularnością przewyższył nawet golfa. W co trzecim gospodarstwie domowym w USA można znaleźć coś zrobionego tą metodą. Obecnie scrapbooking to miliardowy przemysł z niezliczoną ilością produktów. Na całym globie scrapbookerzy stanowią zwartą grupę, często wymieniając się za pomocą internetu pomysłami, radami, a także gotowymi projektami.

W latach 90. wielu scrapbookerów otwierało małe sklepiki, próbując zamienić swoje hobby w źródło utrzymania. Niestety, po około 5 latach wiele z tych miejsc zbankrutowało. Pierwszy na świecie sklep poświęcony scrapbookingowi został otwarty przez M. Christensen z Keeping Memories Alive w Spanish Fork w Utah w 1981 roku. Firma istnieje do dzisiaj i jest jedną z najbardziej znanych w branży na świecie. W tym samym czasie zaczęto tworzyć duże firmy, koncerny zajmujące się dostarczaniem materiałów do scrapbookingu. Jedną z pierwszych w Europie jest założony również w 1981 roku Opitec, istniejący w czternastu krajach europejskich. Firmy te zaczęły trafiać do nowej grupy klientów, odbiorców pracujących w domu. Istniejące na rynku firmy zapewniają doskonałą bazę materiałową do wykonywania niepowtarzalnych albumów, które następnie mogą być sprzedawane przez ich wytwórców w niestandardowych kanałach dystrybucji.

Technika wykonywania[edytuj | edytuj kod]

Scrapbooking to przede wszystkim metoda ozdabiania stron albumów fotograficznych. Podstawowymi materiałami do ozdabiania są: kolorowy papier, nożyczki do wycinania profilu, ćwieki, ozdobne nity, urządzenia do ich mocowania, klej. Bardziej wyrafinowane ozdabianie wymaga także: pieczątek dekoracyjnych, farbek i pisaków z efektem Pluster („puchnących”), szablonów, shape cutter, naklejek dziurkaczy wzorków, kolorowego proszku i podgrzewaczy do embossingu.

Nową formą scrapbookingu jest digital scrapbooking. Coraz częściej zdjęcia w formie cyfrowej umieszczane są na określonym tle, ozdabiane a następnie całość jest drukowana. Digital scrapbooking daje nieskończone możliwości obróbki zdjęć.

W scrapbookingu nie ma określonych reguł, zasady tworzenia są dowolne. Cześć osób preferuje, gdy zdjęcie znajduje się w centrum, dla innych zdjęcie jest tylko pretekstem do dobrej zabawy na kartach albumów. Im bardziej kreatywny twórca, tym ciekawszy efekt końcowy.

Przypisy

  1. Mark Twain Granted His First Patent on December 19, 1871 (ang.). 2001. [dostęp 18 grudnia].
  2. Emily Turner. Scrapbooks Shed Light on Jefferson. „The Cavalier Daily”. 30 września, 1999.