Seleukos z Seleucji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Seleukos z Seleucji (albo z Babilonii[1]) żyjący i działający w II w. p.n.e. hellenistyczny astronom i filozof z Seleucji w Mezopotamii, Chaldejczyk z pochodzenia[potrzebne źródło]. Zwolennik teorii heliocentrycznej. O Seleukosie wiemy z pism Plutarcha, Strabona i Aetiosa.

Działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

Seleukos był zwolennikiem Arystarcha z Samos i jego teorii o obrocie Ziemi wokół Słońca[2][3]. Uważał także, że nie istnieje sfera gwiazd stałych, a wszechświat jest nieskończony[4]. Wg Plutarcha Seleukos wykazał prawdziwość teorii heliocentrycznej, jednak obecnie nie są znane źródła opisujące na czym opierał się jego dowód[5]. Lucio Russo, który dokonał próby rekonstrukcji dowodu, uważa, że astronom wykorzystał zjawisko cykliczności pływów morskich[6]. Seleukos był znanym w starożytności badaczem pływów (za autorytet w tej dziedzinie uważał go Hipparch[7]) – obserwował to zjawisko najprawdopodobniej na Morzu Arabskim. Studiował dobowe zmiany poziomu morza, a także wykazał istnienie rocznego cyklu wahań dobowych pływów syzygijnych[8].

Czasy nowożytne[edytuj | edytuj kod]

Informacje o dowodzie Seleukosa przekazane przez Plutarcha, a także niejasna wzmianka o przeciwstawianiu się obrotu Księżyca ruchu wirowemu Ziemi z pism Aetiosa, budziły duże zainteresowanie w czasach Renesansu, zwłaszcza wśród zwolenników teorii heliocentrycznej[9].

Przypisy

  1. Tak nazywany jest w: Russo s. 464
  2. Russo s. 112
  3. Władysław Tatarkiewicz: Historia filozofii. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988. ISBN 83-01-08651-3, t.1: Filozofia starożytna i średniowieczna, s. 60.
  4. Russo s. 108
  5. Russo s. 332
  6. Russo ss. 332-338
  7. za Strabonem Geografia: Russo s. 335
  8. za Strabonem Geografia: Russo s. 334
  9. Russo ss. 385-389

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]