Sieć elektroenergetyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sieć elektroenergetyczna – zbiór przewodów elektrycznych i urządzeń powiązanych pod względem funkcjonalnym i połączonych elektrycznie, przeznaczonych do przesyłania, przetwarzania i rozdzielania na określonym terytorium wytworzonej w elektrowniach energii elektrycznej oraz do zasilania nią odbiorników.

Pierwsza sieć elektroenergetyczna na świecie o długości 175 km została zbudowana przez firmy: niemiecką AEG i szwajcarską Oerlikon na Światową Wystawę Elektrotechniczną we Frankfurcie nad Menem w 1891 r. Pomysłodawcą i odpowiedzialnym za cały projekt był Polak z pochodzenia Michał Doliwo-Dobrowolski, dyrektor w niemieckiej firmie AEG[1].

Sieci elektroenergetyczne dzieli się na:

  1. rodzaj prądu: zmiennoprądowe AC (większość) i stałoprądowe DC (zob. HVDC)
  2. wysokość napięcia: niskich napięć (nn) < 1kV, średnich napięć (SN) < 60 kV, wysokich napięć (WN) ≤ 220 kV i najwyższych napięć (NN) ≥ 400 kV
  3. układ sieciowy: TN-C, TN-S, TN-C-S, TT, IT

Wyróżnić można w niej takie elementy jak:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Witold Iwańczak - Frankfurt... i stało się światło; Niedziela 39/2013

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]