Sieć trakcyjna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przewody sieci trakcyjnej zawieszone nad polskimi torami
Sieć trakcyjna przeznaczona dla trolejbusów

Sieć trakcyjna – zespół urządzeń umożliwiających dostarczanie energii elektrycznej do pojazdów poruszanych silnikami elektrycznymi.

Sieć trakcyjna obejmuje sieć jezdną i sieć powrotną. Sieć jezdna służąca bezpośredniemu doprowadzeniu energii elektrycznej do pojazdu trakcyjnego za pośrednictwem odbieraków prądu składa się z zespołu przewodów wraz z osprzętem sieciowym i konstrukcji wsporczych, a sieć powrotna składa się z szyn toru kolejowego oraz ich połączeń elektrycznych przewodzących prąd trakcyjny[1].

Do urządzeń trakcyjnych zaliczamy:

Najczęściej w sieć trakcyjną wyposażone są systemy transportowe oparte na kolei, tramwaju lub trolejbusie.

Najprostszą konstrukcją sieci jest sieć składająca się tylko z jednego przewodu, rozwieszonego na odpowiedniej wysokości wzdłuż toru kolejowego. Obecnie sieć dwuprzewodowa stosowana jest do zasilania trolejbusów – budowę jej komplikują urządzenia do prowadzenia odbieraków (zwrotnice, zjazdówki, krzyżownice) oraz konieczność zapewnienia izolacji międzyprzewodowej.

Trwają prace badawcze i doświadczalne nad zastosowaniem sieci dwuprzewodowej do zasilania ciężarówek wyposażonych w napęd hybrydowy[2][3].

Przypisy

  1. Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 1998 r. Nr 151, poz. 987, Dział III, Rozdział 10).
  2. Exciting electrification (ang.). Scania Group. [dostęp 2015-05-16].
  3. Pierwsza elektryczna autostrada Siemensa w USA (pol.). Siemens, 2014-09-04. [dostęp 2015-05-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sieć trakcyjna. W: Leksykon Terminów Kolejowych [on-line]. Kolejpedia. [dostęp 2014-06-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]