Siedmiu przeciw Tebom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Siedmiu przeciw Tebom (gr. Ἑπτὰ ἐπὶ Θήϐας Heptá epí Thḗbas) – w mitologii greckiej wyprawa siedmiu wodzów w obronie praw do tronu Polinika, który walczył ze swoim bratem Eteoklesem. W wyprawie uczestniczyli:

Każdy z nich oblegał jedną z siedmiu bram Teb. Wróżbita Tejrezjasz przepowiedział Tebańczykom zwycięstwo nad najeźdźcami pod warunkiem, że jeden z rodu Spartów dobrowolnie poniesie śmierć. Ofiarę zgodził się ponieść syn Kreona, Megareus, który rzucił się z murów do jaskini smoka. Zgodnie z wróżbą wszyscy uczestnicy wyprawy, z wyjątkiem Adrastosa, zginęli, zaś Eteokles i Polinejkes polegli w bratobójczym pojedynku.

Mit był częstym motywem sztuki starożytnej Grecji, m.in. tragedii Ajschylosa Siedmiu przeciw Tebom oraz Eurypidesa Błagalnic i Fenicjanek.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • Epigoni – synowie najeźdźców na Teby