Epigoni (mitologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Epigoni (gr. Epigonoi - później urodzeni) – w mitologii greckiej synowie wodzów poległych w wyprawie siedmiu przeciw Tebom. W 10 lat po wyprawie epigoni, dowodzeni przez Adrastosa - jedynego ocalałego z siedmiu, zdobyli i złupili Teby, mszcząc tym samym śmierć ojców.

Należeli do nich:

W znaczeniu historycznym epigoni to następcy diadochów.

Przypisy

  1. Mekisteus nie był jednym z siedmiu wodzów, ale walczył po ich stronie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Władysław Kopaliński: Słownik tradycji i mitów kultury. T. I: Część pierwsza od A do J. Warszawa: HPS, 2007. ISBN 978-83-60688-75-5.