Siergiej Bielawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Odkryte planetoidy: 36
(749) Malzovia 5 kwietnia 1913
(812) Adele 8 września 1915
(849) Ara 9 lutego 1912
(850) Altona 27 marca 1916
(851) Zeissia 2 kwietnia 1916
(852) Wladilena 2 kwietnia 1916
(853) Nansenia 2 kwietnia 1916
(854) Frostia 3 kwietnia 1916
(855) Newcombia 3 kwietnia 1916
(856) Backlunda 3 kwietnia 1916
(857) Glasenappia 6 kwietnia 1916
(885) Ulrike 23 września 1917
(969) Leocadia 5 listopada 1921
(978) Aidamina 18 maja 1922
(981) Martina 23 września 1917
(995) Sternberga 8 czerwca 1923
(1001) Gaussia 8 sierpnia 1923
(1004) Belopolskya 5 września 1923
(1005) Arago 5 września 1923
(1006) Lagrangea 12 września 1923
(1031) Arctica 6 czerwca 1924
(1062) Ljuba 11 października 1925
(1065) Amundsenia 4 sierpnia 1926
(1074) Beljawskya 26 stycznia 1925
(1084) Tamariwa 12 lutego 1926
(1086) Nata[1] 25 sierpnia 1927
(1094) Siberia 12 lutego 1926
(1118) Hanskya[1] 29 sierpnia 1927
(1153) Wallenbergia 5 września 1924
(1224) Fantasia[1] 29 sierpnia 1927
(1621) Druzhba 1 października 1926
(1874) Kacivelia 5 września 1924
(1984) Fedynskij 10 października 1926
(2156) Kate 23 września 1917
(3134) Kostinsky 5 listopada 1921
(4509) Gorbatskij 23 września 1917
1  wspólnie z Nikołajem Iwanowem

Siergiej Iwanowicz Bielawski (ros. Сергей Иванович Белявский; ur. 7 grudnia 1883 w Sankt Petersburgu, zm. 13 października 1953 w Leningradzie) – rosyjski astronom.

Był członkiem Akademii Nauk Związku Radzieckiego. Zajmował się astrometrią, astrofotometrią oraz badaniem gwiazd zmiennych. W 1911 odkrył widoczną gołym okiem kometę C/1911 S3, zwaną kometą Bielawskiego. Pracował w Obserwatorium Simejiz na Krymie. W latach 1937-1944 był dyrektorem Obserwatorium w Pułkowie, gdzie zastąpił Borisa Gierasimowicza. Odkrył 36 planetoid[1].

Przypisy