Skrzydełko czy nóżka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Skrzydełko czy nóżka
L'aile ou la cuisse
Gatunek komedia
Data premiery 27 października 1976
Kraj produkcji  Francja
Język francuski
Czas trwania 105 min
Reżyseria Claude Zidi
Scenariusz Claude Zidi
Główne role Louis de Funès
Coluche
Julien Guiomar
Ann Zacharias
Muzyka Vladimir Cosma
Wikicytaty Skrzydełko czy nóżka w Wikicytatach

Skrzydełko czy nóżka – francuska komedia z 1976 z udziałem Louisa de Funès.

Był to pierwszy film, w jakim zagrał Louis de Funes po przejściu zawału serca w 1975. Na planie stale obecna była ekipa medyczna, a w razie jakichkolwiek bólów w okolicach serca zdjęcia miały być natychmiast przerwane.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Charles Duchemin (Louis de Funès) jest niekwestionowanym mistrzem francuskiej kuchni, niezwykle wymagającym i dbającym o najwyższą jakość potraw. Jego książki kucharskie, przewodniki gastronomiczne i programy telewizyjne przyniosły mu taki autorytet, że Akademia Francuska zaproponowała mu członkostwo. Wkrótce kończy jednak 60 lat i przechodzi na emeryturę, dlatego przygotowuje swego syna Gerarda (Coluche) do przejęcia kulinarnego królestwa. Nie wie, że syn nie bardzo chce iść w ślady ojca i w tajemnicy przed nim prowadzi zespół cyrkowy, w którym występuje jako klaun.

Jak co roku, Duchemin redaguje przewodnik po najlepszych lokalach gastronomicznych nad Sekwaną. Od jego surowej opinii zależy przyszłość tych restauracji. W tym celu incognito (aby nie zostać rozpoznanym) odwiedza francuskie restauracje, raz podając się za jankeskiego turystę, a innym razem przyodziewając żałobną woalkę. Za każdym razem wyposażony jest w zestaw sekretnych narzędzi i próbek, które pozwalają mu sprawdzić jakość serwowanych potraw. Podróżuje luksusowym, długim mercedesem wraz ze swoim szoferem Henri.

Mercedes-Benz W115 Lang – takim samochodem porusza się Charles Duchemin

Aby z należytą dokładnością opisać wszystkie przybytki francuskiego restauratorstwa, Duchemin wyrusza na objazd prowincji. W podróż zabiera syna i młodą sekretarkę Marguerite. I tym razem nie obchodzi się bez kamuflażu. Wyjazd nie kończy się najlepiej dla Duchemina, traci on zmysł smaku. W dodatku trafia przez przypadek do cyrku, gdzie właśnie ma wystąpić jego syn...

Największym konkurentem Duchemina jest Tricatel (Julien Guiomar), producent sztucznej żywności i właściciel sieci barów szybkiej obsługi. Chce on wykraść maszynopis nowego przewodnika, by zdobyć adresy krytycznie ocenionych lokali i wykupić je zawczasu po niskiej cenie. Telewizja proponuje obu rywalom spotkanie przed kamerami pod hasłem Wszystkie chwyty są dozwolone. Surowy krytyk i strażnik dobrego smaku musi dać odpór dążeniom właściciela fast-foodów. Dlatego próbuje dostać się do jego fabryki, by móc publicznie zaprezentować proces produkcji niezdrowego jadła.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Odbiór filmu[edytuj | edytuj kod]

We Francji film obejrzało 5,84 mln widzów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]