Spycharka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Spycharka Dz-42 na ciągniku DT-75, prod. ZSRR

Spycharka – potocznie nazywana spychaczem – jest jedną z najbardziej powszechnych maszyn do robót ziemnych, służącą do odspajania gruntu od podłoża lemieszem (odspojony grunt nazywamy urobkiem) i przesuwania urobku bezpośrednio po podłożu na nieduże odległości. Stosowana przy wykonywaniu wykopów, hałd, nasypów, profilowaniu i niwelowaniu podłoży, plantowaniu terenu i skrawaniu gruntu warstwami itd. Wynaleziona została w USA w 1923 przez J. Earl McLeod'a.

Ciężka spycharka gąsienicowa (spychacz) o bardzo dużym lemieszu, silniku o dużej mocy i dużej sile przesuwania (mogąca bez trudności np. zburzyć dom czy holować ciężki czołg) nazywa się potocznie buldożerem.

Spis treści

Budowa spycharki[edytuj]

Spycharka składa się z:

  • osprzętu spycharkowego
    • układu zawieszenia ze sterowaniem (układ hydrauliczny lub mechaniczny)
    • lemiesza spycharkowego
  • ciągnika

Podział spycharek[edytuj]

Podział spycharek ze względu na zastosowany ciągnik[edytuj]

  • gąsienicowe
  • kołowe
    • z ramą sztywną
    • przegubową

Rodzaje spycharek ze względu na lemiesz[edytuj]

CAT D9L
  • czołowe (lemiesz ustawiony prostopadle do kierunku ruchu)
    • bocznie przechylne (lemiesz nastawialny w płaszczyźnie prostopadłej do kierunku jazdy)
    • segmentowe (na końcach lemiesza montowane dodatkowe ściany boczne)
    • czołowe skośne (lemiesz nastawialny w płaszczyźnie poziomej)
    • specjalne (z koszem zasypowym, karczowniki, z dodatkowymi układami regulacji, ze ślimakiem wzdłużnym, układem wibracyjnym lub impulsowym)
  • skośne (lemiesz ustawiony bokiem do kierunku jazdy, umożliwia boczne przemieszczanie urobku)
  • uniwersalne (możliwość ustawienie lemiesza w pozycjach skośnej, czołowej i przechylonej)

Podział spycharek ze względu na sposób sterowania lemieszem[edytuj]

  • hydrauliczne
  • mechaniczne

Podstawowe parametry spycharek[edytuj]

  • Siła naporu
  • Długość lemiesza (B)
  • wysokość lemiesza (H)
  • kąt skrawania (α)
  • kąt skosu lemiesza (β)
  • kąt przechylenia lemiesza (γ)
  • głębokość opuszczania lemiesza (g)
  • masa robocza spycharki – masa spycharki wraz z osprzętem, narzędziami, paliwem, smarami i operatorem (7,5 kN), bez obciążników

Praca spycharek[edytuj]

W pracy spycharek rozróżnia się 3 fazy:

  • faza odspajania gruntu (nóż lemiesza poniżej płaszczyzny jazdy)
    • sposobem płaskim – lemiesz przez całą drogę odspajania opuszczony jest na tę samą głębokość
    • sposobem schodkowym – lemiesz na drodze odspajania dwu- lub trzykrotnie zmienia głębokość (na mniejszą)
  • faza przesuwania urobku (nóż lemiesza w poziomie płaszczyzny jazdy)
    • przesuwanie czołowe[1]
    • płaskie – płaszczyzna przesuwania w płaszczyźnie terenu
    • korytowe – płaszczyzna przesuwanie poniżej płaszczyzny terenu (wydajność większa nawet o 100%)
    • przesuwanie boczne
  • faza rozładunku (nóż lemiesza powyżej płaszczyzny jazdy)

k_{ps} = 1 - l \cdot (0.01 \pm 0.05)

Sposoby zmniejszania strat bocznych:

  • przesuwanie korytowe
  • metoda zwałów pośrednich – drogę przesuwu dzieli się na 25-30 m odcinki
  • zmiana toru przesuwu tak, żeby podczas kolejnego cyklu zgarniać materiał stracony w poprzednim
  • stosowanie dwóch spycharek jadących w niewielkiej odległości

Wydajność spycharki[edytuj]

Wydajność zależna jest od technologii pracy, wymiarów lemiesza, mocy ciągnika, rodzaju gruntu i pochylenia terenu oraz siły naporu spycharki. Czynnikiem decydującym jest cykl pracy.

Cykl pracy spycharki[edytuj]

Cykl pracy spycharki składa się z czynności stałych i zmiennych, czas jego trwania jest równy: T_{c} = T_{st} + T_{zm}

  • Czynności stałe T_{st} = 2 \left( t_{1} + t_{2} + t_{3} \right)[min]
    • zmiany biegów (t1 – przeciętnie 5s)
    • zmiany kierunku jazdy (t2 – przeciętnie 10s)
    • podnoszenie i opuszczanie lemiesza (t3 – przeciętnie 4-5s)
  • Czynności zmienne
    • odspajanie gruntu i nagarnianie urobku
    • przemieszczanie urobku
    • jazda powrotna
Ogólny wzór czasu trwania czynności zmiennych:

T_{zm} = \frac{60}{1000}\left(\frac{l_{n}}{v_{j}} + \frac{l-l_{n}}{v_{1}} + \frac{l}{v_{2}}\right)

gdzie:
ln – długość odcinka na którym grunt jest odspajany [m]
l – droga jazdy w jednym kierunku
vj – prędkość jazdy w fazie odspajania [km/h]
v1 – prędkość przy przemieszczaniu urobku
v2 – prędkość podczas powrotu

Efektywny czas pracy[edytuj]

Współczynnik efektywnego wykorzystania czasu pracy jest stosunkiem przepracowanych przeciętnie minut w ciągu godziny (Tn) do czasu rzeczywistego: kc = Tn/60 W normalnych warunkach przyjmuje się do kalkulacji kc = 0,80

dodatkowy osprzęt[edytuj]

Commons in image icon.svg

Niekiedy spycharki wyposaża się w dodatkowy osprzęt:

Spycharki mogą być również wykorzystane do nietypowych prac takich jak:

  • odśnieżanie (najczęściej spycharki ciągnikowe kołowe) – często się stosuje pojazdy samochodowe wyposażone w osprzęt spycharkowy
  • karczowanie drzew
  • jako popychacze zgarniarek
  • prace podwodne

Wiele innych maszyn korzysta z osprzętu spycharkowego jako układów uzupełniających:

Przypisy

  1. straty przesypu: część urobku jest tracona z powodu przesypywania się z boków lemiesza, straty te zależą głównie od rodzaju podłoża i są proporcjonalne do odległości, na jaką transportowany jest urobek. Współczynnik strat przesypu określamy wzorem: