Stany Prowincjonalne Holandii

Stany Prowincjonalne Holandii i Zachodniej Fryzji (niderlandzki: Staten van Holland en Westfriesland) były organem reprezentującym interesy trzech stanów: (standen): arystokracji, kleru i mieszczan (gminu). Gdy została utworzona Republika Zjednoczonych Prowincji nie było już księcia panującego, był tylko Stadhouder Niderlandów, który mógł być także jednocześnie stadhouderem kilku lub wszystkich z 7 prowincji niderlandzkich. Stadhouder zazwyczaj uczestniczył w holenderskich stanach prowincjonalnych, ponieważ prowincja Holandia miała dominującą pozycję w Republice.

Arystokratom zazwyczaj przewodził Landsadvocaat po 1619 roku urząd ten zwał się: Wielki Pensjonariusz Holandii (tak jak pensjonariusze w innych prowincjach). Pensjonariusz wraz ze swymi ludźmi rozporządzał 10 głosami, (głosy "rycerstwa" Ridderschap), przedstawiciele miast czyli gmin rozporządzali razem 18 głosami.

Decyzje podejmowano większością głosów.