Studnia abisyńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Elementy studni abisyńskiej

Studnia abisyńska (abisynka) – studnia rurowa wbijana lub wkręcana, służąca do wydobywania niewielkiej ilości wody z głębokości 5-7 m[1].

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Abisynka składa się z metalowych rur o średnicy 32-75 mm, połączonych szczelnie za pomocą muf. Rury są zakończone u dołu stożkowym ostrzem lub świdrem, a nad powierzchnią ziemi – ręczną pompą kolumienkową. Nad ostrzem lub świdrem znajduje się filtr, który stanowi rura zaopatrzona w otwory, obciągnięta siatką metalową lub okręcona drutem. Rury wbija się za pomocą baby ręcznej lub kafara, albo wkręca posługując się drągiem jak pokrętłem. Przy wbijaniu górny koniec rury zabezpiecza się drewnianym jarzmem, które ściąga się śrubami. Filtr powinien być wprowadzony w warstwę wodonośną tak głęboko, aby przy niskim stanie wody gruntowej jego górna część nie ssała powietrza[2].

Wady[edytuj | edytuj kod]

Wadą tych studni jest łatwość uszkodzenia filtru przy wbijaniu lub wkręcaniu, co powoduje zanieczyszczenie rur studni. Wymaga to wyciągnięcia ich z gruntu, oczyszczenia, naprawy filtru i ponownego zagłębienia rur.

Przeznaczenie[edytuj | edytuj kod]

Abisynkę stosuję się tylko wtedy, gdy wiadomo, że warstwa wodonośna zalega na niewielkiej głębokości.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. abisynka - Encyklopedia PWN
  2. Mała encyklopedia rolnicza 1963, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, s.1.