Studnia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Studnia z XVII w. w Krasnopolu
Studnia – pionowe (czasami skośne) ujęcie wód podziemnych, sztuczny otwór wiercony lub kopany, sięgający do poziomu wodonośnego.
Malowana studnia w Zalipiu
Dzięki obecności urządzeń technicznych takich jak obudowa, kołowrót, pompa, rurociąg itp. możliwy jest stały pobór wody ze studni.
[edytuj] Historia
Najstarsza studnia w Polsce znajduje się w Mogilnie na dziedzińcu klasztoru benedyktynów (XI wiek)[potrzebne źródło] .
[edytuj] Podział
Ze względu na rozmiar pionowy wyróżnia się umownie studnie:
- płytkie (do 25-30 m)
- głębokie
Ze względu na średnicę:
- małośrednicowe (umownie do 0,5 m)
- wielkośrednicowe
Ze względu na sposób wykonania wyróżnia się studnie:
- kopane (szybowe)
- wiercone (głębinowe)
- wbijane, wkręcane (np. tzw. studnie abisyńskie – wykonane przeważnie ręcznie przez wbicie lub wkręcenie rury o niewielkiej średnicy i głębokości, zaopatrzonej w dolnej części w świder i filtr, a także pompę tłoczącą)
Ze względu na konstrukcję wyróżnia się studnie:
- obudowane
- nieobudowane
Ze względu na obecność filtra wyróżnia się studnie:
- filtrowe
- bezfiltrowe
Ze względu na przeznaczenie wyróżnia się studnie:
- eksploatacyjne (pobór wody do celów pitnych i gospodarczych)
- inżynierskie (w tym: fundamentowe, odwodnieniowe i in.)
- obserwacyjne (badawcze)