Stwardnienie tętnic typu Mönckeberga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
A. Radiogram kończyn dolnych u pacjenta z miażdżycą Mönckeberga uwidacznia nasilone wapnienie w ścianie tętnic udowych. B. Aortografia ujawnia niemal całkowite zamknięcie światła tych naczyń[1]

Stwardnienie tętnic typu Mönckeberga (miażdżyca Mönckeberga, ang. Monckeberg's arteriosclerosis, medial calcific sclerosis) – postać miażdżycy, w przebiegu której błona środkowa tętnic ulega zwapnieniu. Jednostka chorobowa została opisana przez niemieckiego patologa Johanna Georga Mönckeberga w 1903 roku[2][3]. Miażdżyca Mönckeberga występuje częściej w przebiegu niewydolności nerek i cukrzycy.

Przypisy

  1. Couri CE, da Silva GA, Martinez JA., Pereira Fde A, de Paula FJ. Mönckeberg's sclerosis - is the artery the only target of calcification?. „BMC Cardiovasc Disord”. 5, s. 34, 2006. doi:10.1186/1471-2261-5-34. PMID 16343348. 
  2. Monckeberg JG. Über die reine Mediaverkalkung der Extremitatenarterien und ihr Verhalten zur Arteriosklerose. Virchows Arch Pathol Anat 171: 141–167 (1903)DOI:10.1007/BF01926946
  3. Mönckenberg's sclerosis w bazie Who Named It (ang.)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.