Szczytowy przepływ wydechowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Minipikflometr (minimiernik szczytowego przepływu wydechowego)

Szczytowy przepływ wydechowy, PEF (z ang. peak expiratory flow) – parametr spirometryczny określający maksymalny przepływ powietrza przez drogi oddechowe podczas maksymalnie natężonego wydechu, wyrażany w l/min.

Konstruktorem pierwszego przepływomierza szczytowego był w 1959 roku Basil Martin Wright. Do dziś używa się urządzeń wykorzystujących zasadę działania jego aparatu, zwanych pikflometrami (z ang. peak flow meter), dostępnych także w wersji zminiaturyzowanej (minipikflometry).

Przenośne pikflometry pozwalają na wykonywanie przez pacjentów cierpiących na astmę oskrzelową i POChP samodzielnych pomiarów szczytowego przepływu wydechowego, będących podstawą samokontroli.

Wartość PEF zależna jest od pory dnia: najniższa jest nad ranem, pomiędzy godziną 400 a 600, a najwyższa po południu, pomiędzy godziną 1600 a 1800. Za prawidłową zmienność dobową uznaje się występowanie różnicy mniejszej niż 20%.

Prawidłowa wartość PEF dla danego pacjenta zależy od jego płci, wieku, wzrostu i włożonego wysiłku. W przybliżeniu zakres normy odpowiada ±20% wartości należnej.

W trakcie wykonania spirometrii można także wyznaczyć szczytowy przepływ wdechowy (PIF, z ang. peak inspiratory flow), rejestrowany w trakcie maksymalnie natężonego wdechu. PIF nie ma większego znaczenia diagnostycznego, ale może być pomocny przy doborze inhalatora.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Choroby wewnętrzne. Andrzej Szczeklik (red.). Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005. ISBN 8374300310.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.