Tōkyō Metro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tōkyō Metro (Tōkyō Chikatetsu)
Tōkyō Metro (Tōkyō Chikatetsu)
Sieć Tōkyō Metro
Dane ogólne
Lokalizacja Tokio
Rodzaj transportu metro
Data uruchomienia 1929
Dane techniczne
Całkowita
długość linii
sieć własna: 203,4 km
Liczba linii 9
Liczba pojazdów 2533 wagony
Liczba stacji 168 (tylko na liniach własnych)
Inne informacje
Prześwit toru 1435 mm, 1067 mm
Właściciel państwo (53,4%), Prefektura Tokio (46,6%)
Operator Tōkyō Chikatetsu Kabushiki-gaisha

Tōkyō Metro (jap. 東京メトロ?), to (obok Toei Chikatetsu) jedna z dwóch sieci metra tokijskiego. Eksploatowana jest przez Tōkyō Chikatetsu Kabushiki-gaisha (東京地下鉄株式会社, ang. Tokyo Metro Co., Ltd.). Do 2004 r. była nazywana Eidan (営団). Przedsiębiorstwo należy w 53,4% do państwa i w 46,6% do miasta.

Linie[edytuj | edytuj kod]

  • 銀座線 Ginza-sen (oznaczenie „G”, nr planistyczny 3) – najstarsza linia w mieście, otwierana etapami w l. 1927-39. Linia liczy 14,3 km długości, jest całkowicie prowadzona w płytkim tunelu, z wyjątkiem 0,3 km torowiska prowadzonego nad ziemią. Tor 1435 mm, zasilanie dolne 600 V. Prędkość komunikacyjna – 27,7 km/h. Zajezdnia (z torami nad- i podziemnymi) znajduje się na pn.-zach. od dworca Ueno (dojazd do niej prowadzi naziemnymi bocznicami z przejazdami ulicznymi). Eksploatuje się pociągi sześciowagonowe z częstotliwością w szczycie porannym sięgającą 2 minut. Linia jest eksploatowana niezależnie, ma techniczne połączenie z Marunouchi-sen.
  • 丸ノ内線 Marunouchi-sen (oznaczenie „M”, odgałęzienie oznaczone „m”, nr planistyczny 4) – druga linia, otwierana w l. 1954-62. Trasa prowadzona jest niemal całkowicie w tunelu; długość głównej linii wynosi 24,2 km; w zachodnich dzielnicach znajduje się odgałęzienie długości 3,2 km. Obsługuje ono m.in. zajezdnię położoną za stacją Nakano-Fujimichō (中野富士見町). Tor 1435 mm, zasilanie dolne =600 V. Prędkość komunikacyjna – 30,3 km/h. Używa się pociągów sześciowagonowych (na odgałęzieniu trójwagonowych); częstotliwość w szczycie sięga 1 min. 50 sekund. Linia jest eksploatowana niezależnie.
  • 日比谷線 Hibiya-sen (oznaczenie „H”, nr planistyczny 2) – otwierana w l. 1962-64 (ukończona tuż przed olimpiadą). Linia liczy 20,3 km długości (z czego 2,7 km nad ziemią); szerokość toru 1067 mm; zasilanie górne =1500 V. Prędkość komunikacyjna – 28,3 km/h. Zajezdnia znajduje się przy stacji końcowej Kita-Senju (北千住). Eksploatowane są pociągi ośmiowagonowe. Na stacji końcowej Naka-Meguro (中目黒) linia łączy się z Tōkyū-Tōyoko-sen, na Kita-Senju z Tōbu-Isesaki-sen.
  • 東西線 Tōzai-sen (oznaczenie „T”, nr planistyczny 5) – otwarta w l. 1964-69. Nazwa oznacza „linię W-Z”. Zamierzona jako odciążenie linii JR Sōbu, jest obecnie najbardziej przeciążoną linią metra. Długość 30,8 km, z czego 13,2 km na wiadukcie, tor 1067 mm, zasilanie górne =1500 V. Na odcinku nadziemnym między Minami-Sunamachi (南砂町) a wschodnią stacją końcową Nishi-Funabashi (西船橋) stosuje się kursy pośpieszne, możliwe dzięki trzem stacjom w układzie trapezowym[1]. Prędkość komunikacyjna – 37,0 km/h (pociągi pośpieszne 43,0 km/h). Zajezdnie znajdują się: na południe od stacji Tōyōchō (東陽町) oraz za stacją Myōden (妙典) w Ichikawa – obie we wschodniej części trasy. Linia jest połączona z JR Chūō-sen na stacji końcowej Nakano (中野), zaś na stacji Nishi-Funabashi z liniami JR SōbuTōyō-Kōsoku.
  • 千代田線 Chiyoda-sen (oznaczenie „C”, nr planistyczny 9) – otwierana w l. 1969-79. Linia liczy 24,0 km długości (z czego ok. 4,8 km na i nad ziemią), tor 1067 mm, zasilanie górne =1500 V. Prędkość komunikacyjna – 37,9 km/h. Zajezdnia znajduje się za ostatnią stacją na północy Kita-Ayase (北綾瀬). Eksploatuje się pociągi dziesięciowagonowe. Odcinek Ayase – Kita Ayase eksploatowany jest osobnymi trójwagonowymi wahadłami w trybie ATO. Linia jest połączona z JR Jōban-sen na stacji Ayase (綾瀬) oraz z Odakyū-Odawara-sen na stacji Yoyogi-Uehara (代々木上原).
  • 有楽町線 Yūrakuchō-sen (oznaczenie „Y”, nr planistyczny 8) – otwierana w l. 1974-88. Linia jest całkowicie podziemna (z wyjątkiem ostatniego odcinka w korytarzu Tōbu-Tōjō-sen długości 1,7 km), liczy 28,3 km. Tor 1067 mm, zasilanie górne =1500 V. Prędkość komunikacyjna – 34,0 km/h. Zajezdnie znajdują się na zachód od stacji końcowej Wakō-shi (和光市) oraz na wschód od stacji końcowej Shin-Kiba (新木場). Eksploatuje się pociągi dziesięciowagonowe. Linia jest połączona jest na zachodzie z Tōbu-Tōjō-sen na wspomnianej stacji Wakō-shi oraz z Seibu-Yūrakuchō-sen na stacji 小竹向原 Kotake-Mukaihara (stacja pośrednia nieco bliżej dzielnic centralnych).
Stacja Tōkyō Metro
  • 半蔵門線 Hanzōmon-sen (oznaczenie „Z”, nr planistyczny 11) – otwierana w l. 1978-2003. Nazwa wzięta od zachodniej bramy Pałacu Cesarskiego. Trasa długości 16,8 km jest całkowicie podziemna. Tor 1067 mm, zasilanie górne =1500 V. Prędkość komunikacyjna – 33,6 km/h. Eksploatuje się pociągi dziesięciowagonowe. Połączona jest z linią Tōkyū Den’entoshi-sen na stacji Shibuya (渋谷) oraz z Tōbu-Isesaki-sen na stacji Oshiage (押上). Zajezdnia położona jest na terenie miasta Kawasaki i dostępna tylko przez współpracującą linię kolei Tōkyū.
  • 南北線 Namboku-sen (oznaczenie „N”, nr planistyczny 7) – otwierana w l. 1991-2000; nazwa tłumaczy się jako „linia północ-południe”. Wszystkie stacje mają pełnej wysokości ścianki bezpieczeństwa na krawędziach peronów. Trasa długości 21,3 km przebiega całkowicie w tunelu. Tor 1067 mm, zasilanie górne =1500 V. Prędkość komunikacyjna – 32,8 km/h. Eksploatuje się pociągi sześciowagonowe. Zajeznia położona jest w okolicy stacji 王子神谷 Ōjikamiya w północnej części trasy. Na odcinku południowym, między Shirokane-Takanawa (白金高輪) a 目黒 Meguro tory wykorzystywane są wspólnie z linią Toei-Mita. Linia jest połączona z Tōkyū-Meguro-sen na stacji końcowej Meguro (目黒) oraz z Saitama Kōsoku Tetsudō na stacji Akabane-Iwabuchi (赤羽岩淵).
  • 副都心線 Fukutoshin-sen (d. 新有楽町線 Shin-Yūrakuchō-sen; oznaczenie „F”, nr planistyczny 13). W 1994 r. otwarto 3,2 km trasę równoległą do linii Yūrakuchō, kończącą się w Ikebukuro. 14 czerwca 2008 r. otwarto przedłużenie linii do Shibuya (8,9 km). Łącząc trzy subcentra tokijskie Ikebukuro, Shinjuku i Shibuya, linia służyć ma jako odciążenie przepełnionych pociągów linii okólnej JR Yamanote-sen. Tor 1067 mm, zasilanie górne =1500 V. Linia jest połączona z Seibu-Ikebukuro-sen, a za pośrednictwem Yūrakuchō-sen także z Tōbu-Tōjō-sen. W 2012 r. przewidziane jest połączenie z Tōkyū-Tōyoko-sen, a za pośrednictwem tej linii także z Minato-Mirai-sen, dzięki czemu bezpośrednie pociągi będą nią mogły jeździć aż do nowego centrum Jokohamy.

Sieć Tōkyō Metro liczy 203,4 km tras i 168 stacji (średnio stacja co 1,2 km). Dziennie przewozi średnio 5,9 mln pasażerów (2005/06). Roczna praca przewozowa: 16 506 mln pasażerokm. Firma, jako jeden z bardzo niewielu systemów metra, jest rentowna – w roku 2004/05 przyniosła ponad 43,5 miliarda jenów zysku.

Tabor[edytuj | edytuj kod]

Jednostka typu 01

Normalnotorowy[edytuj | edytuj kod]

Wąskotorowy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Układ trapezowy stacji odznacza się peronami położonymi tylko przy dodatkowych, bocznych torach. Środkową parą torów głównych pociągi jeżdżą bez zatrzymania.