Taśma klejąca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sticky tape.jpg
Tkaninowa taśma klejąca

Taśma klejąca – rodzaj taśmy z elastycznego tworzywa sztucznego o grubości dziesiętnych części milimetra. pokryta warstwą specjalnego kleju po jednej lub obu stronach.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwowzorem biurowej taśmy klejącej była taśma używana od 1925 roku w warsztatach samochodowych do zabezpieczenia malowanych aut. Jej pomysłodawcą był amerykański wynalazca Dick Drew z firmy 3M. Pierwsza biurowa bezbarwna taśma samoprzylepna firmy 3M pojawiła się w 1930 roku[1]. Pierwotnie klej umieszczano jedynie na jej brzegach, co uznane zostało za przejaw skąpstwa i do taśmy przylgnęła nazwa "szkocka" (ang. scotch tape, dla pejoratywnego określenia oszczędnego producenta)[2]. Od roku 1945 firma 3M na opakowaniach taśmy umieszcza szkocką kratę[3].

Inne zastosowania[edytuj | edytuj kod]

W 2008 r. w czasopiśmie Nature ukazała się publikacja informująca, że standardowa taśma klejąca rozwijana w próżni jest wydajnym źródłem promieniowania rentgenowskiego. Promieniowanie z taśmy jest wystarczająco silne do wykonania zdjęcia rentgenowskiego[4].

Inne rodzaje taśm[edytuj | edytuj kod]

  • Taśma montażowa - dwustronna taśma samoprzylepna wykonana ze spienionego tworzywa, o dużej wytrzymałości mechanicznej i trwałości łączenia. Stosowana do szczelnego łączenia elementów wykonanych z różnych materiałów[5].
  • Duct tape

Przypisy

  1. Scotch 75th Anniversary - The Tale of the Tape - Inventions to Mention (ang.). 3M. [dostęp 2008-12-27].
  2. Fun Facts That Stick (ang.). 3M. [dostęp 2008-12-27].
  3. Scotch 75th Anniversary - The Tale of the Tape - Mad about Plaid (ang.). 3M. [dostęp 2008-12-27].
  4. Carlos G. Camara, Juan V. Escobar, Jonathan R. Hird, Seth J. Putterman. Correlation between nanosecond X-ray flashes and stick–slip friction in peeling tape. „Nature”. 7216. 455, s. 1089-1092, 2008. DOI:10.1038/nature07378. 
  5. VHB Taśmy piankowe akrylowe (pol.). 3M. [dostęp 2009-01-14].