Taniec nowoczesny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Taniec nowoczesny powstał na przełomie XIX i XX wieku jako odłam baletu, w którym jednak zabrakło sztywnych reguł tańca klasycznego. Jego korzenie sięgają Europy, a od ok. 1930 roku opanował także Stany Zjednoczone. Taniec nowoczesny wymaga od tancerza niezwykłej koordynacji ruchów. Aby tańczyć na wysokim poziomie, potrzeba wielu godzin wytężonych treningów, determinacji i poświęcenia.

Rodzaje tańca nowoczesnego[edytuj | edytuj kod]

Taniec breakdance to kombinacja ruchów rąk i nóg, wykonywanych najczęściej. Taniec nowoczesny hip hop krystalizował się w Ameryce w latach 1930-1950, wykorzystując elementy folkloru afrykańskiego i indiańskiego. Czołowymi reprezentantami tańca współczesnego byli: Isadora Duncan, Doris Humphrey, Martha Graham.

Układy taneczne, które są charakterystyczne dla tańca nowoczesnego:

  • breakdance – rodzaj tańca wymagający odpowiedniej kondycji oraz wysokiego poczucia rytmu;
  • hip-hop – jest związany ze street dance, który przyswaja techniki hip-hopowe, takie jak: locking, popping, funk;
  • electric boogie – styl tańca nowoczesnego, który jest nazywany „tańcem robotem”;
  • disco dance – to taniec, który pojawił się w latach 70., opiera się na szybkich wymachach nóg i rąk, dopuszcza w swoich układach figury akrobatyczne;
  • house dance – tańce, które mają wiele odmian do muzyki house;
  • funky – taniec luźny i optymistyczny, oznacza indywidualność, kreatywność i radość z dynamizmu;
  • bollywood dance – to hinduski taniec filmowy, jest gorący, dynamiczny, podkreśla dzikość;
  • afro dance – grupa tańców rytualnych, które pochodzą z Afryki, są energiczne, pozwalają ukazywać dzikość.

Nauka tańca nowoczesnego[edytuj | edytuj kod]

Celem nauki tańca nowoczesnego jest zainteresowanie uczestników nowymi stylami, pokazanie różnorodności jego odmian. Kroki taneczne łączą kilka technik. W choreografii mogą mieć miejsce elementy akrobatyki. Jednak głównym źródłem rytmu jest taniec klasyczny, znany jako balet. Podstawowe kroki baletu mają szerokie zastosowanie w tańcu współczesnym i są nieodłącznymi elementami każdego układu. W ramach nauki tańca wprowadzane są pojęcia z jazzu, baletu nowoczesnego, funky i hip-hopu. Drugą część prowadzonych zajęć stanowi nauka układów tanecznych.

Osoby tańczące same walczą w kategorii pojedynczej, nazywanej „solo”. Istnieją jeszcze duety i miniformacje taneczne. Formacje taneczne są tworzone od 8 do 24 osób. Taniec nowoczesny jest dynamiczny, nie ma określonych reguł, jak w przypadku baletu. Jest idealny dla osób, które lubią łączyć różne style w muzyce.

Modern dance to najpopularniejszy obecnie styl taneczny, królujący na koncertach i teledyskach największych gwiazd muzyki pop. Jest zespoleniem lubianych w XXI wieku stylów tanecznych, jak: funky, hip-hop, dance i inne. Taniec jest dostępny dla wszystkich, którzy lubią się ruszać.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]