Tracy Moseley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tracy Moseley
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1979
Worcester, Wielka Brytania
Dyscypliny kolarstwo górskie
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wielka Brytania
Mistrzostwa świata
Złoto
Mt-Sainte-Anne 2010 Downhill
Srebro
Château-d'Œx 1997 Juniorki
Srebro
Rotorua 2006 Downhill
Srebro
Canberra 2009 Downhill
Mistrzostwa Europy
Złoto
Porto de Mós 1999 Dual
Złoto
Rhenen 2000 Downhill
Brąz
Porto de Mós 1999 Downhill
Brąz
St. Wendel 2001 Dual
Brąz
St. Wendel 2001 Downhill
Brąz
Wałbrzych 2004 Downhill
Puchar Świata (Downhill)
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
2006
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
2011
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2005
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2007
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2009
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2002
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2003
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2008
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2010

Tracy Marie Moseley (ur. 12 kwietnia 1979 w Worcester[1]) − brytyjska kolarka górska, czterokrotna medalistka mistrzostw świata, pięciokrotna medalistka mistrzostw Europy i dwukrotna zdobywczyni Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze Tracy Moseley osiągnęła w 1997 roku, kiedy zdobyła srebrny medal w downhillu juniorek podczas mistrzostwach świata w Château-d'Œx. W sezonie 2002 zajęła trzecie miejsce w klasyfikacji dwonhillu w Pucharze Świata w kolarstwie górskim. Jeszcze kilkakrotnie stawała na podium klasyfikacji końcowej PŚ, w tym dwukrotnie na najwyższym stopniu: w sezonie 2006 i 2011. W 2006 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Rotorua, gdzie zdobyła srebrny medal, ulegając jedynie Francuzce Sabrinie Jonnier. Wynik ten powtórzyła na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Canberze, gdzie przegrała tylko z inną reprezentantką Francji - Emmeline Ragot. Podczas mistrzostw świata w Mont-Sainte-Anne w tej samej konkurencji była najlepsza, bezpośrednio wyprzedzając Jonnier i Ragot. Sześciokrotnie zdobywała medale mistrzostw Europy: złoty (Porto de Mós 1999) i brązowy (St. Wendel 2001) w dualu oraz złoty (Rhenen 2000) i trzy brązowe (Porto de Mós 1999, St. Wendel 2001 i Wałbrzych 2004) w downhillu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy