Typ nomenklatoryczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Typ nomenklatoryczny – w systematyce biologicznej organizm wiązany z określonym taksonem i określający zakres jego stosowania. Typem nomenklatorycznym gatunku oraz taksonu wewnątrzgatunkowego jest pojedynczy okaz (typ) (np. okaz zielnikowy rośliny), ew. ilustracja. Typem nomenklatorycznym rodzaju i wszystkich taksonów pomocniczych o randze pośredniej między rodzajem i gatunkiem jest gatunek typowy. Typem dla rodziny i taksonów pomocniczych o randze pośredniej między rodziną i rodzajem jest rodzaj typowy.

Z typami nomenklatorycznymi związane są następujące pojęcia stosowane w taksonomii:

  • holotyp – typ nomenklatoryczny wskazany przez autora nazwy naukowej taksonu,
  • izotyp – dublety holotypu,
  • syntyp – jeden z okazów lub taksonów wymienionych przez autora nazwy naukowej, który nie wskazał holotypu,
  • paratyp
  • lektotyp – okaz lub takson wybrany spośród syntypów lub izotypów mający służyć jako typ nomenklatoryczny,
  • neotyp – typ nomenklatoryczny wybrany wobec braku wszystkich powyższych.

Miejsce, z którego pochodzą osobniki typu nomenklatorycznego to miejsce typowe (locus typicus)[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Glossary. W: International Code of Zoological Nomenclature. W.D.L. Ride, H.G. Cogger, C. Dupuis, O. Kraus, A. Minelli, F. C. Thompson, P.K. Tubbs (red.). Wyd. 4. Londyn: The International Trust for Zoological Nomenclature, 1999. ISBN 0-85301-006-4. [dostęp 2014-07-18].