USS Zaca (1918)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS Zaca
Próbny rejs SS Zaca 20 grudnia 1918, dziesięć dni przed wejściem do służby jako USS Zaca (ID-3792)
Próbny rejs SS Zaca 20 grudnia 1918, dziesięć dni przed wejściem do służby jako USS Zaca (ID-3792)
Klasa frachtowiec
Typ Design 1015 ship
Historia
Stocznia Moore Dry Dock Company, Oakland (Kalifornia)
Wodowanie 1918
 US Navy
Nazwa USS Zaca
Wejście do służby 30 grudnia 1918
Wycofanie ze służby 12 maja 1919
 Stany Zjednoczone
Nazwa SS Zaca
Wejście do służby 12 maja 1919
Los okrętu pożar w 1920, złomowany w 1924
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 12 600 ton
Długość 126,95 m
Szerokość 16,15 m
Zanurzenie 8,0582 m
Prędkość 10 węzłów
Napęd
silnik parowy, napęd jednośrubowy
Uzbrojenie
brak
Załoga 70

USS Zacafrachtowiec jednośrubowy o stalowym kadłubie zbudowany na podstawie kontraktu United States Shipping Board. Ukończony w Oakland (Kalifornia) w 1918 przez firmę Moore Shipbuilding Co. Został nabyty przez United States Navy do służby w Naval Overseas Transportation Service (NOTS). Otrzymał oznaczenie Id. No. 3792 i wszedł do służby 30 grudnia 1918 w stoczni, gdzie był budowany. Pierwszym dowódcą został komandor James J. Carey, USNRF.

Po przejściu prób morskich "Zaca" załadował 7446 ton mąki w Sperry Mills Dock w Vallejo (Kalifornia) i wyszedł w rejs z Zatoki San Francisco 12 stycznia 1919, kierując się w stronę wschodniego wybrzeża USA. Gdy był w strefie Kanału Panamskiego, wziął na pokład 41 pasażerów płynących do Norfolk. Przez kanał przeszedł 30 stycznia. Do Hampton Roads dotarł 8 lutego.

"Zaca" spędził tydzień w Norfolk nabierając zapasów i przechodząc drobne naprawy przed rejsem na wody europejskie. Wypłynął 15 lutego wioząc ładunek mąki przydzielony przez United States Food Administration jako pomoc dla głodującej po I wojnie światowej Europy. Po dotarciu do Wolnego Miasta Gdańska 19 marca wyładował swój ładunek i popłynął do Stanów Zjednoczonych 4 kwietnia.

Płynąc przez Rotterdam (Holandia) i Plymouth (Anglia) "Zaca" dotarł do Nowego Jorku 29 kwietnia, wyładował balast i został wycofany ze służby 12 maja 1919, tego samego dnia przechodząc pod banderę United States Shipping Board. Pływał do października 1920, gdy spłonął w pożarze wywołanym przez rozdartą rurę paliwową. Kadłub został odholowany do Nowego Jorku, gdzie przeleżał do stycznia 1924, kiedy został zezłomowany.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]