Urszula Kochanowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jan Kochanowski z Urszulką – obraz Władysława Łuszczkiewicza

Urszula Kochanowska z rodziny Kochanowskich (ur. 1575 lub 1576, zm. 1578) [potrzebne źródło] – córka poety Jana Kochanowskiego i Doroty Podlodowskiej, wnuczka Piotra Kochanowskiego. Według poety [1], już w wieku dwóch lat przejawiała zdolności poetycko-literackie, przez co rodzina i przyjaciele Kochanowskiego uznali ją za jego godną następczynię. Zmarła w wieku dwóch i pół lat,[2] prawdopodobnie na tyfus. Jej śmierć stanowiła dla Jana Kochanowskiego inspirację do napisania Trenów.

Przypisy

  1. Tren VI : Ucieszna moja śpiewaczko, Safo słowieńska, Na którą nie tylko moja cząstka ziemieńska, Ale i lutnia dziedzicznym prawem spaść miała, Tęś nadzieję już po sobie okazowała, Nowe piosnki sobie tworząc, nie zamykając Ustek nigdy, ale cały dzień prześpiewając (w. 1 - 6); Tren VIII: Tyś za wszytki mówiła, za wszytki śpiewała, Wszytkiś w domu kąciki zawżdy pobiegała. Nie dopuściłaś nigdy matce sie frasować Ani ojcu myśleniem zbytnim głowy psować, To tego, to owego wdzięcznie obłapiając I onym swym uciesznym śmiechem zabawiając. (w. 5 - 10)
  2. na podstawie Trenu XII można wywnioskować, że nie miała więcej niż trzydzieści miesięcy, czyli dwa i pół roku (w. 20)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]