Ustawa o Policji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Nazwa potoczna ustawa o Policji
Data wydania 6 kwietnia 1990
Miejsce publikacji  Polska, Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179
Tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687
Data wejścia w życie 10 maja 1990
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji organizacja i działalność Policji
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz. U. z 2014 r. Nr 0, poz. 24
Wejście w życie ostatniej zmiany 22 stycznia 2014
Przeczytaj: Ważne zastrzeżenia!

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji – polska ustawa uchwalona przez Sejm, określająca organizację i działalność Policji.

Ustawa określa:

  • organizację Policji
  • zakres uprawnień Policji
  • banderę i znaki rozpoznawcze Policji
  • zasady służby w Policji
  • korpusy i stopnie policyjne
  • obowiązki i prawa policjanta
  • przepisy o mieszkaniach funkcjonariuszy Policji
  • przepisy o uposażeniu i innych świadczeniach pieniężnych policjantów
  • odpowiedzialność dyscyplinarną i karną policjantów
  • przepisy o kontyngentach policyjnych wydzielonych do realizacji zadań poza granicami państwa, realizacji wspólnych działań na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej i o punktach kontaktowych wymiany informacji z państwami członkowskimi Unii Europejskiej oraz krajowe biuro do spraw odzyskiwania mienia

Ustawa powołując Policję, zlikwidowała jednocześnie Milicję Obywatelską.

Nowelizacje[edytuj | edytuj kod]

Ustawę zmieniano (znowelizowano) wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie 22 stycznia 2014[1].

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób (Dz. U. z 2014 r. Nr 0, poz. 24).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]