Veni, vidi, vici

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Veni, vidi, vici (łac. „Przybyłem, zobaczyłem, zwyciężyłem”) – według Plutarcha i Swetoniusza tymi słowami Gajusz Juliusz Cezar przekazał (47 p.n.e.) senatowi wiadomość o swym zwycięstwie nad Farnakesem II, królem Pontu, w bitwie pod Zelą. Podkreślały one nie tyle sam wynik wojny, co jej błyskawiczne zakończenie[1].

Quote-alpha.png
Podczas triumfu nad Pontem wśród innych ozdób uroczystego pochodu kazał przed sobą nieść napis z trzema tylko słowami: „Przybyłem, zobaczyłem, zwyciężyłem”, wskazujący nie na sam wynik tej wojny, jak we wszystkich innych, lecz na cechę jej błyskawicznego ukończenia. (za: Swetoniusz, Boski Juliusz 37, przeł. Janina Niemirska-Pliszczyńska)

Słowa te zostały sparafrazowane przez Jana III Sobieskiego, który po odsieczy wiedeńskiej wysłał do papieża Innocentego XI list ze słowami Venimus, vidimus, Deus vicit, czyli „Przybyliśmy, zobaczyliśmy, Bóg zwyciężył”[2].

Kultura masowa[edytuj | edytuj kod]

Do zwrotu wielokroć odwoływała się również kultura masowa, kilku wykonawców nawiązuje do niego w tytułach swoich płyt (np. zespół The Hives "Veni Vidi Vicious") i piosenek, często podawanym przykładem jest też wykorzystanie słów Veni, Vidi, Vici przez koncern Philip Morris International.

Przypisy

  1. Inga Grześczak: Ścieżki śródziemnomorskie. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2002, s. 91. ISBN 83-214-1284-X.
  2. Zbigniew Wójcik: Jan III Sobieski. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1983, s. 338. ISBN 978-8306008883.