Innocenty XI
| Innocenty XI Innocentius Undecimus |
||
| Benedetto Odescalchi | ||
| Błogosławiony Kościoła katolickiego Papież |
||
 |
||
|
||
| Data i miejsce urodzenia | 19 maja 1611 Como |
|
| Data i miejsce śmierci | 12 sierpnia 1689 Rzym |
|
| Papież | ||
| Okres sprawowania | 21 września 1676 – 12 sierpnia 1689 | |
| Biskup Novary | ||
| Okres sprawowania | 4 kwietnia 1650 – 6 marca 1656 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Nominacja biskupia | 4 kwietnia 1650 | |
| Sakra biskupia | 29 stycznia 1651 | |
| Kreacja kardynalska | 6 marca 1645 papieża Innocentego X |
|
| Kościół tytularny | Ss. Cosmo e Damiano (24 kwietnia 1645) S. Onofrio (21 kwietnia 1659) |
|
| Pontyfikat | 21 września 1676 | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
||
| Błogosławiony | |
| Data beatyfikacji | 7 października 1956 przez Piusa XII |
| Wspomnienie | 12 sierpnia |
Innocenty XI (łac. Inocentius XI), właściwie Benedetto Odescalchi, (ur. 19 maja 1611 w Como, zm. 12 sierpnia 1689 w Rzymie) – papież, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Pochodził z rodziny patrycjuszowskiej Odescalchich – jego ojcem był Livio Odescalchi a matką Paola Castelli. W młodości nie odczuwał powołania do stanu duchownego, według niektórych źródeł służył w wojsku. Kształcił się w Como pod kierunkiem jezuitów, jako 15-latek praktykował w rodzinnym banku w Genui. Studiował następnie nauki prawne w Rzymie i Neapolu, obronił doktorat w 1639. Papież Urban VIII powierzył mu szereg godności w Państwie Papieskim – był protonotariuszem apostolskim, prezydentem Komnaty Apostolskiej, komisarzem Ankony, gubernatorem Maceraty i Piceny.
6 marca 1645 mianowany przez papieża Innocentego X kardynałem, z tytułem diakona Ss. Cosmo e Damiano. Został skierowany do pracy w Kongregacji Dobrego Rządu (Boni Regiminis Congregatio), Kongregacji ds. Biskupów i Zakonów oraz w Świętej Konsulcie. W latach 1645–1647 wykonywał obowiązki archiprezbitera Bazyliki S. Maria Maggiore pod nieobecność kardynała Antonio Barberiniego, który uciekł do Francji z powodu wszczęcia śledztwa w sprawie jego nadużyć za pontyfikatu Urbana VIII. W styczniu 1647 został przewodniczącym Sekretariatu ds. Brewe, a rok później legatem w Ferrarze, gdzie przebywał do 1651. Od kwietnia 1650 do marca 1656 był biskupem Novary. Zrezygnował po kilku latach na rzecz swego brata, Giulio Odescalchi'ego O.S.B. Po powrocie do Rzymu w 1657 został ponownie członkiem Świętej Konsulty oraz Kongregacji Dobrego Rządu, a nadto został członkiem Kongregacji ds. Wodociągów i Kongregacji ds. Soboru Trydenckiego. Był także kamerlingiem Św. Kolegium Kardynalskiego przez roczną kadencję (12 stycznia 1660 – 24 stycznia 1661).
Brał udział w czterech konklawe: 1655, 1667, 1669-1670 i 1676; 21 września 1676 został wybrany na papieża, przyjął imię Innocentego XI i został intronizowany 4 października 1676 w bazylice Watykańskiej. Jako papież zdecydowanie sprzeciwiał się praktykom nepotyzmu w Państwie Papieskim, wydane przez niego regulacje prawne w tej kwestii zostały jednak zarzucone przez następców. Dbał o pogłębianie życia religijnego wiernych. Zwracał uwagę na głoszenie kazań i katechizację. Wydał dekrety o częstym przyjmowaniu komunii św., o przystępowaniu do spowiedzi, a także w sprawach moralności, które uważane były za zbyt surowe i budziły opór. Papież zakazał bowiem hazardu, kobietom zabronił noszenia sukien z głęboko wyciętymi dekoltami, przeciwstawiał się modzie francuskiej, a nawet zabawom w karnawale. Wśród jego nominacji kardynalskich byli Polacy Michał Stefan Radziejowski i Jan Kazimierz Denhoff. W 1684 roku zatwierdził Bractwo Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny działającego przy Sanktuarium Matki Bożej Brzemiennej w Wąbrzeźnie.
Zmarł w Rzymie i został pochowany w bazylice Watykańskiej. W 1714 papież Klemens XI otworzył jego proces beatyfikacyjny, procedurę wstrzymały w 1744 obiekcje dworu francuskiego; po wznowieniu procesu beatyfikacyjnego został ogłoszony błogosławionym przez papieża Piusa XII 7 października 1956.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- internetowy słownik biograficzny kardynałów Salvadora Mirandy
- Antonio Menniti Ippolito: Innocènzo XI. Enciclopedia dei Papi (2000)
- gid,164814, cid,1884.htm Brewe Innocentego XI zezwalające na założenie hospicjów kapucynów w Krakowie i Warszawie z dnia 10 IX 1680 roku
| Poprzednik Klemens X |
 |
Papież 1676-89 |
|
Następca Aleksander VIII |
