Wiktoria della Rovere

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Vittoria della Rovere)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiktoria della Rovere
Giusto Suttermans, Vittoria dell Rovere come Flora.jpg
Wiktoria della Rovere jako Flora, pędzla Giusto Suttermansa
Arms of Vittoria della Rovere as Grand Duchess of Tuscany.png
Herb Wiktorii della Rovere jako wielkiej księżnej Toskanii
księżna Rovere i Montefeltro
Okres panowania od 23 kwietnia 1631
do 5 marca 1694
wielka księżna Toskanii
Okres panowania od 26 września 1633
do 23 maja 1670
Dane biograficzne
Urodzona 7 lutego 1622
Pesaro
Zmarła 5 marca 1694
Piza
Ojciec Fryderyk Ubald della Rovere
Matka Klaudia Medycejska
Mąż Ferdynand II Medyceusz
Dzieci Kosma,
Franciszek Maria
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Wiktoria della Rovere (ur. 7 lutego 1622, Pesaro, zm. 5 marca 1694, Piza) – jedyne dziecko Fryderyka Ubalda della Rovere i Klaudii Medycejskiej, wielka księżna Toskanii, dziedziczka księstw Rovere i Montefeltro.

Po śmierci dziadka Franciszka Marii II della Rovere była potencjalną dziedziczką jego księstwa, Urbino, ale papież Urban VIII przekonał go do oddania ziem papiestwu. W zamian Wiktoria otrzymała inne rodowe posiadłości, księstwa Rovere i Montefeltro oraz kolekcję dzieł sztuki.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ostatnia z rodu della Rovere, książąt Urbino, urodziła się w Pesaro jako jedyne dziecko Fryderyka Ubalda della Rovere i Klaudii Medycejskiej, córki Ferdynanda I Medyceusza. Otrzymała katolickie wykształcenie.

Została zaręczona ze swoim kuzynem Ferdynandem II w 1623 i poślubiła go w 1634. Gdy zmarł jej dziadek, książę Franciszek Maria II della Rovere, została potencjalną kandydatką do sukcesji księstwa Urbino. Jednakże księstwo zostało włączone do Państwa Kościelnego przez papieża Urbana VIII. Niezależnie od tego, w 1631 roku, Medyceusze otrzymał bogate zbiory dzieł sztuki rodziny della Rovere, obecnie w Uffizi i Pałacu Pitti.

Po przedwczesnej śmierci dwóch dzieci, pojawiły się spory o edukację syna Kosmy, którego Ferdynand chciał wykształcić w nowoczesny sposób. Ostatecznie Wiktoria przemogła męża i kształciła syna w duchu katolickim. Krótko po narodzinach Kosmy, para przeszła w stan separację, czego przyczyną był fakt przyłapania wielkiego księcia in flagranti z hrabią Brutem della Molerą przez Wiktorię. Para pogodziła się w 1659 roku, czego owocem były narodziny Franciszka Marii, w 1660 roku. Ferdynand i Wiktoria byli nieudanym małżeństwem i mieszkali oddzielnie przez wiele lat.

Wielki książę Ferdynand II zmarł w 1670 roku; po nim tytuł odziedziczył Kosma, ożeniony wcześniej z kuzynką Ludwika XIV, Małgorzatą Luizą. Obie panie rywalizowały ze sobą o władzę. Kosma III przekazał matce zarząd nad bieżącymi sprawami Toskanii, włączając jej formalnie przyjęta do consulty Wielkiego Księcia (Tajna Rada), co wywołało zazdrość Małgorzaty.

Kiedy Małgorzata Luiza opuściła jej syna w 1675 roku, Wiktoria została opiekunką ich dzieci: Anny Marii, Ferdynanda i Jana Gastona. Na starość zamieszkała w klasztorze Montalve, znanym jako Villa La Quiete, jak również Villa del Poggio Imperiale. Zmarła w Pizie w roku 1694.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

W 1634 roku poślubiła Ferdynanda II Medyceusza i została wielką księżną Toskanii. Urodziła mu dwoje dzieci:

  1. Kosmę (14 sierpnia 1642 – 31 października 1723) najdłużej panującego wielkiego księcia Toskanii,
  2. Franciszka Marię (12 grudnia 1660 – 3 lutego 1711) kardynała, księcia Rovere i Montefeltro.

Drzewo genealogiczne rodu della Rovere

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Acton, Harold: The Last Medici, Macmillan, Londyn, 1980