Państwo Kościelne

Patrimonium Sancti Petri Państwo Kościelne
← 756-1870 (z przerwami) →
Flaga Państwa Kościelnego Godło Państwa Kościelnego
Język urzędowy	łacina
Stolica	Rzym
Ustrój polityczny	teokracja
Typ państwa	monarchia elekcyjna
Ostatnia głowa państwa	papież Pius IX
Sekretarz stanu	kard. Giacomo Antonelli
Utworzenie	państwa papieskiego przez króla Franków Pepina Krótkiego 756
Przyłączenie	do Zjednoczonego Królestwa Włoch 1870
Religia dominująca	Katolicyzm

Flaga Państwa Kościelnego używana przed 1808 rokiem

Państwo Kościelne

Państwo Kościelne (łac. Patrimonium Sancti Petri - ojcowizna świętego Piotra) – państwo znajdujące się na terenie obecnych środkowych Włoch istniejące w okresie od 755 (lub 754 albo 756) do 1870 (zajęcie Rzymu po zjednoczeniu Italii) i rządzone przez papieży jako świeckich monarchów.

Początki

Zostało założone przez Pepina Krótkiego – króla Franków. Nadał on prawo do władania państwem papieżowi Stefanowi III. Państwo utworzono na terytoriach, które zdobyto podczas wojen z Longobardami.

Polityka

Brało udział m.in. w dwóch wojnach z Turcją, wojnie trzydziestoletniej, wojnach włoskich i wojnie o sukcesję hiszpańską.

Historia

Wielokrotnie bywało podbijane, np. w 1527 roku – Sacco di Roma. W latach 1809-1815 stało się częścią Francji napoleońskiej. W okresie zjednoczenia Włoch w roku 1860 utraciło terytoria wokół Bolonii, Rawenny, Ankony i Ferrary.

Powszechnie uważa się, że pozostałością po Państwie Kościelnym jest Watykan, ale w sensie prawno-międzynarodowym są to dwa odrębne podmioty prawa międzynarodowego, które łączy jedynie osobowość prawno-międzynarodowa Stolicy Apostolskiej, czyli – ogólnie rzecz biorąc – Biskupa Rzymu.

Bibliografia

• The Oxford Illustrated History of Christianity. John MaManners (red.). Oxford, New York: 1990. ISBN 0-19-822928-3.