Wózek z Trundholm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kultowy wózek z Trundholm.
Lewa, niepokryta złotą folią strona wózka z Trundholm.

Wózek z Trundholmwózek kultowy znaleziony w 1902 roku na północno-zachodniej Zelandii w Danii. Odkryto go podczas orki w gminie Trundholm, stąd też wziął swoją nazwę. Datuje się go powszechnie na II okres epoki brązu według chronologii Oskara Monteliusa, czyli według lat kalibrowanych na 1700-1300 p.n.e.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Tworzyło go sześciokołowe podwozie o długości 60 centymetrów, na którym z przodu była zamontowana figurka konia, z tyłu zaś pokryta złotą folią brązowa tarcza o wadze 1,55 kilograma. Została ona wykonana z dwóch zespojonych ze sobą wypukłych krążków, wykonanych techniką odlewu. Powierzchnia tarczy jest bogato zdobiona ornamentem złożonym z motywów geometrycznych (koncentryczne kręgi, spirale). Pod szyją konia znajduje się niewielkie uszko, które być może służyło do połączenia za pomocą rzemienia bądź sznurka, z uszkiem na krawędzi krążka. Interesujący jest przy tym fakt, że figurka konia także jest osadzona na podwoziu.

Interpretacje[edytuj | edytuj kod]

Krążek pokryty złotą folią przedstawia zapewne bóstwo słoneczne. Wizerunek wozu z tarczą słoneczną i zaprzęgiem końskim jest częstym tematem scen figuralnych z epoki brązu i wczesnej epoki żelaza, wiązanych z bardzo powszechnym w tych czasach kultem Słońca. Podobnie przedstawiany jest w greckiej mitologii bóg Helios. Uwagę przykuwa jednak osadzenie konia na podwoziu, co może wskazywać na to, że także koń jest symbolem bóstwa, najpewniej bóstwa płodności, są to jednak tylko przypuszczenia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Joachim Śliwa (red.): Stary i nowy świat (Od "rewolucji" neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego). Kraków: Świat Książki, Fogra Oficyna Wydawnicza, 2005, s. 393.
  • Jan Parandowski: Mitologia (Wierzenia i podania Greków i Rzymian). Londyn: Puls, 1992.