Wireless Application Protocol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wireless Application Protocol (WAP) – zbiór otwartych, międzynarodowych standardów definiujących protokół aplikacji bezprzewodowych. Rozwijaniem protokołu zajmuje się organizacja WAP Forum, będąca obecnie częścią Open Mobile Alliance (OMA). Wersja 1.0 protokołu powstała w 1998, 1.1 w 1999, a 2.0 w 2001 roku.

WAP został stworzony w celu umożliwienia dostępu do usług WWW, uwzględniając ograniczenia techniczne urządzeń mobilnych (np. PDA, telefon komórkowy) korzystających z tego protokołu, oraz ograniczeń łącza danych (które może być realizowane m.in. poprzez połączenie CSD lub GPRS).

Przy pomocy emulatora WAP można oglądać strony WAP na komputerze osobistym podłączonym do Internetu.

WAP 1.x[edytuj | edytuj kod]

Aby osiągnąć postawione cele stworzono następujące protokoły:

  • Wireless Datagram Protocol (WDP)
  • Wireless Transport Layer Security (WTLS)
  • Wireless Transaction Protocol (WTP)
  • Wireless Session Protocol (WSP)

Ich zadaniem jest zapewnienie bezpiecznego transportu danych oraz kontrolowanie połączenia, przy zastosowaniu minimalnej ilości nagłówków w pakietach.

Nadrzędną warstwą stosu protokołów jest Wireless Application Environment. Językiem opisu stron WAP jest Wireless Markup Language (WML), oparty na języku XML. Odpowiednikiem języka Java Script w WAP jest WMLS (Wireless Markup Language Script), który pozwala na dokonywanie prostych obliczeń po stronie przeglądarki telefonu.

WAP 2.0[edytuj | edytuj kod]

WAP 2.0 został przystosowany do obsługi protokołów używanych w Internecie (IP, TCP, TLS, HTTP), co znacząco uprościło architekturę systemu oraz umożliwiło użytkownikom dostęp do większej ilości usług.

Protokół definiuje nowy język opisu strony, którym jest XHTML Mobile Profile (XHTML-MP).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]