Wojna Pinka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wojna Pinka
interwencja brytyjska
w Południowym Waziristanie
Pink's War map.png
Czas marzec-kwiecień 1925
Miejsce Południowy Waziristan
Terytorium dzisiejszy Pakistan
Wynik wygrana brytyjska
Strony konfliktu
Wielka Brytania Wielka Brytania wojownicy plemion
grupy Mahsud
Dowódcy
Wing Commander
Richard Pink
Siły
3 dywizjony
2 Skrzydła RAF (Indie)[1]
nieznane
Straty
1 samolot, 2 ludzi nieznane

Wojna Pinka to seria bombardowań i ostrzału z powietrza górskich kryjówek wojowników z grupy plemiennej Mahsud w Południowym Waziristanie przez samoloty 2 Skrzydła (indyjskiego) Royal Air Force, którym dowodził Wing Commander Richard Pink, w marcu i kwietniu 1925 roku[2].

Podłoże[edytuj | edytuj kod]

Panowanie nad Północno-Zachodnimi Prowincjami Granicznymi miało istotne znaczenie dla Indii Brytyjskich. W latach dwudziestych XX wieku siły brytyjskie wielokrotnie starały się spacyfikować te prowincje i zaprowadzić koloniałny ład. W lipcu 1924 roku Brytyjczycy przeprowadzili kilka operacji przeciw grupie plemiennej Mahsud w Południowym Waziristanie i do października niemal wszystkie plemiona zostały ujarzmione. Opór stawiały i atakowały posterunki British Army jedynie cztery niewielkie grupy plemienne[3].

Działania[edytuj | edytuj kod]

Wciąż jeszcze nieopierzony RAF chciał dowieść swej wartości bojowej, w związku z czym dowódca sił powietrznych w Indiach, Sir Edward Ellington, podjął bezprecedensową decyzję o użyciu przeciw wojownikom plemiennym lotnictwa bez współdziałania z armią[3].

Samoloty myśliwskie Bristol Fighter i bombowe de Havilland DH9 z 5., 27. i 60. dywizjonów RAF zostały przerzucone na lotniska polowe w Miranshah i Tank. Naloty rozpoczęły się 9 marca 1925[4] i po kilku tygodniach dywizjony RAF zdławiły rebelię[2].

1 maja 1925 roku zawarty został pokój na honorowych warunkach i tym samym krótka górska kampania została zakończona ze stratą − po stronie brytyjskiej − zaledwie dwóch ludzi i jednego samolotu[2]. Wojna Pinka była pierwszą akcją bojową RAF-u przeprowadzoną bez współdziałania z armią czy flotą[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kampanii 46 oficerów i 214 żołnierzy RAF-u, którzy brali udział w wojnie Pinka, otrzymali India General Service Medal z okuciem Waziristan 1925. Było to najrzadziej nadane okucie do India General Service Medal, a przeforsował je Szef Sztabu Lotnictwa Sir John Salmond, któremu udało się przekonać War Office o celowości nadania odznaczeń za tę kampanię[5]. Dowódca formacji, Wing Commander Pink, wkrótce został awansowany na stopień Group Captain[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Air Commodore Richard Charles Montagu Pink. W: Air of Authority – A History of RAF Organisation [on-line]. 17 czerwca 2007. [dostęp 8 września 2007].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Royal Air Force History: RAF History Timeline 1918 to 1929. 2003. [dostęp 8 września 2007].
  3. 3,0 3,1 Richard Smith: Pink, Richard Charles Montagu (1888–1932). W: Oxford Dictionary of National Biography [on-line]. [dostęp 8 października 2007].
  4. Ken Delve: The Source Book of the RAF. Airlife Publishing Ltd, 1994. ISBN 1-8531-0451-5.
  5. John Laffin: Swifter than Eagles. A biography of Marshal of the RAF Sir John Salmond. William Blackwood & Sons Ltd, 1964.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]