Wojna przeciwko Gallusowi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wojna przeciwko Gallusowi 351-352
Wojny rzymsko-żydowskie
Oriente romano sotto Costanzo Gallo.png
Rejon konfliktu
Czas 351352
Miejsce Palestyna
Terytorium Galilea
Wynik zwycięstwo Rzymian
Strony konfliktu
Rzymianie powstańcy żydowscy
Dowódcy
Ursycyn Izaak z Seforis
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane tysiące zabitych
Wojny rzymsko-żydowskie

Jerozolima - góra Tabor - Jerozolima (II) - Wojna Warusa - góra Scopus - Jerozolima (III) - Aleksandria - Jerozolima (IV) - Beth Horon - Askalon - Jotopata - Joppa - Tarychea - Gamala - Jerozolima (V) - Betennabris - Jerozolima (VI) - Macheront - Masada - Wojna Kwietusa - Betar - Powstanie przeciwko Antoninusowi - Powstanie przeciwko Sewerowi - Wojna przeciwko Gallusowi

Wojna przeciwko Gallusowi (351352) – żydowskie powstanie przeciwko cesarstwu rzymskiemu za czasów panowaniu Konstancjusza Gallusa, szwagra Konstancjusza II. Gallus był wówczas cezarem Wschodu.

Powstanie rozpoczęło się wiosną 351 r. w Seforis (Diocesarea), gdzie Żydzi zaatakowali i rozbroili rzymski garnizon. Powodem wystąpienia było antyżydowskie ustawodawstwo skorumpowanej administracji cezara w Antiochii. Na czele buntu stali Izaak z Diocesarei (Izaak z Seforis) oraz niejaki Patricius (zwany Natrona). Po przejęciu kontroli nad miastem powstańcy obwołali Patriciusa królem i mesjaszem. Wtedy powstanie rozszerzyło się na Tyberiadę i Lydda (Diospolis). Na polecenie Gallusa rzymski dowódca (magister equitum) Ursycyn odpowiedział szybko i gorliwie. Miasta Seforis, Tyberiada i Diospolis zostały zniszczone, a tysiące ich mieszkańców zabito, nie oszczędzając nawet dzieci. Według tradycji żydowskiej (midrasz) Natrona zginął w bitwie, być może w pobliżu Ptolemais (Akki)[kto tak przypuszcza?].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]