Wskaźnik Pearla
Wskaźnik Pearla – wskaźnik opracowany przez Raymonda Pearla w 1932 roku określający skuteczność metod antykoncepcyjnych. Wskaźnik ten wyznacza się jako pomnożony przez 1200 (u niektórych badaczy 1300) stosunek liczby niezamierzonych poczęć do liczby badanych cykli, przy stosowaniu ustalonej metody antykoncepcji. Podaje więc liczbę zapłodnień w ciągu roku na 100 badanych kobiet (ok. 1200 cykli). Im niższy jest wskaźnik Pearla, tym metoda jest skuteczniejsza. Bez stosowania antykoncepcji wskaźnik Pearla wynosi 85.
Skuteczność danej metody zależy od różnych czynników, w tym dyscypliny partnerów i jakości stosowanych środków, dlatego też istnieją rozbieżności przy podawaniu wskaźnika Pearla. Podaje się skuteczność dla właściwego stosowania, jak i dla nieścisłego stosowania metody.
Wartość wskaźnika jest wynikiem badań empirycznych i w sposób istotny zależy od populacji, w której są one przeprowadzane. Jest to kolejną przyczyną tego, że ta sama metoda może w różnych badaniach uzyskać różne wartości wskaźnika.
| Metoda antykoncepcyjna | Przy skrupulatnym przestrzeganiu wszystkich zaleceń dotyczących stosowania danej metody | Typowe użycie |
|---|---|---|
| Kalendarzyk małżeński[potrzebne źródło] | 5 | 25 |
| Metoda objawowo-termiczna | 0,1[1] - 0,9[2] | 0,19[1] - 7,5[2] |
| Iniekcje hormonalne typu depo[3] | 0,3 | 0,3 |
| Tabletki antykoncepcyjne jednoskładnikowe (P) (skuteczność oceniana u kobiet w okresie laktacji)[3] | 0,5 | 1 |
| Antykoncepcyjna wkładka domaciczna[3] | 0,6 | 0,8 |
| Tabletki antykoncepcyjne dwuskładnikowa E+P[3] | 0,1–1,25 | 6–8 |
| Prezerwatywa męska[3] | 3 | 14 |
| Stosunek przerywany[3] | 4 | 19 |
| Środki plemnikobójcze[3] | 6 | 26 |
| Współżycie bez zabezpieczenia[3] | 85 | 85 |
[edytuj] Krytyka
Podobnie jak wszystkie miary skuteczności metod antykoncepcyjnych, wskaźnik Pearla jest wyliczany na podstawie obserwacji próbki populacji. Zatem badania różnych populacji, używając tych samych środków antykoncepcyjnych, mogą prowadzić do uzyskania różnych wartości wskaźnika. Ponadto istotny wpływ na wartość wskaźnika Pearla będą miały: kultura, demografia oraz sposób nauczania techniki antykoncepcyjnej[4][5].
Błędem jest wnioskowanie, że najwyższą możliwą wartością wskaźnika Pearla jest 100 (zapłodnienie 100% kobiet w ciągu roku). W przypadku, gdyby wszystkie kobiety biorące udział w badaniu zostały zapłodnione w pierwszym miesiącu, wartość wskaźnika dla 28 dniowego cyklu wyniosłaby 1300.
W 1966 r. pojawiły się postulaty odejścia od używania wskaźnika Pearla[6][7].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Rötzer J., 1978. The Sympto-Thermal Method: Ten Years of Change. The Linacre Quarterly 45:358.
- ↑ 2,0 2,1 Rice, J., and Lanctot, C.A., 1978. Results of a Recent Study of the Sympto-Thermal Method of Natural Family Planning. Linacre Quarterly 45:388
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Hatcher RA i inni, The Essentials of Contraception Technology, Baltimore, Johns Hopkins University, Population Information Program, 2001.
- ↑ Trussell J., Hatcher RA., Cates W., Stewart FH., Kost K. A guide to interpreting contraceptive efficacy studies. „Obstetrics and Gynecology”. 76 (3 Pt 2), s. 558–67, wrzesień 1990. PMID 2199875.
- ↑ Trussell J. Methodological pitfalls in the analysis of contraceptive failure. „Statistics in Medicine”. 10 (2), s. 201–20, luty 1991. doi:10.1002/sim.4780100206. PMID 2052800.
- ↑ Sheps MC. Characteristics of a ratio used to estimate failure rates: occurrences per person year of exposure. „Biometrics”. 22 (2), s. 310–21, czerwiec 1966. doi:10.2307/2528521. PMID 5961447.
- ↑ Potter RG. Application of life table techniques to measurement of contraceptive effectiveness. „Demography”. 3 (2), s. 297–304, 1966. doi:10.2307/2060159. PMID 21318704.
