Współczynnik podziału
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Współczynnik podziału (P) – w chemii i farmakologii terminem tym określany jest stosunek stężeń substancji w dwóch niemieszających się rozpuszczalnikach w stanie równowagi[1]. Zazwyczaj jednym z rozpuszczalników jest woda drugim natomiast substancja hydrofobowa taka jak n-oktanol. Współczynnik podziału mierzy się dla niezjonizowanej formy substancji odpowiednio dobierając pH podczas pomiarów. Jest on używany do określanie lipofilowości substancji. Współczynnik podziału podawany jest w formie logarytmicznej zgodnie ze wzorem[2]:
![\log\ P_{\rm o/w} = \log\Bigg(\frac{\big[\rm{roztw.}\big]_{\rm oktanol}}{\big[\rm{roztw.}\big]_{\rm woda}^{\rm }}\Bigg)](http://upload.wikimedia.org/math/2/b/f/2bf0a4cfb7e0d2925b9706d42091cd8b.png)