Wyliczeniowy typ danych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Typ wyliczeniowy - w językach programowania rodzaj typu danych zawierający listę wartości reprezentowanych za pomocą literałów wyliczeniowych, jakie może przyjmować zmienna tego typu. Typ wyliczeniowy pełni nieocenioną funkcję w metaprogramowaniu, gdyż pozwala na tworzenie stałych w chwili kompilacji.

enum w C++[edytuj | edytuj kod]

W języku C++ typy wyliczeniowe definiowane są przez słowo kluczowe enum. Warto podkreślić, że słowo to nie jest nazwą typu wyliczeniowego, a jedynie stanowi słowo kluczowe używane w definicji takich typów. Definicja typu wyliczeniowego zawiera, ograniczoną klamrami, listę słownych wartości (listę wyliczeniową), które mogą zostać przypisane do zmiennych tego typu. Sama zmienna przechowuje wartości liczbowe całkowite, nieujemne, skojarzone z wyrazami w liście.

Przykład implementacji w C[edytuj | edytuj kod]

Język C umożliwia zastosowanie typu wyliczeniowego począwszy od standardu C89.

enum typ_wyliczeniowy {PUNKT, PROSTA, TROJKAT, KWADRAT, KOLO = 360, WIEKSZE_KOLO};
enum typ_wyliczeniowy eMojaZmienna = PROSTA;
eMojaZmienna = PUNKT;
 
/* ... */
 
if (eInnaZmienna == TROJKAT)
{
    /* ... */
}