Wysokie napięcie (gra)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wysokie Napięcie
Hry a hlavolamy 2008 - Vysoké napětí 2.jpg
Wysokie Napięcie
Autor Friedemann Friese
Wydawca Lacerta
Liczba graczy 2 do 6
Zalecenia wiekowe 12
Czas przygotowania 5 minut
Czas gry 20-25 minut razy liczba graczy
Elementy strategii Średnia
Wymagane umiejętności Brak
Losowość Niska

Wysokie Napięcie – ekonomiczna gra planszowa autorstwa Friedemanna Friese. Była nominowana do prestiżowej nagrody Spiel des Jahres (Gra roku) w Niemczech w 2005 roku. Gra została pierwotnie w wersji niemieckiej przez wydawnictwo 2F-Spiele (firma autora gry), wersję angielską wydało Rio Grande Games, w Polsce gra została wydana przez wydawnictwo Lacerta w październiku 2006 roku.

Zdobyła uznanie nie tylko w Niemczech, ale również na całym świecie, czego dowodem jest utrzymywanie przez grę wysokiej pozycji w światowych rankingach najlepszych gier planszowych. Przez cały 2006 rok gra notowana była na 4 miejscu w rankingu BoardGameGeek (BGG). Na początku 2007 roku gra awansowała na 3 miejsce w rankingu BGG.

W grze element losowości został prawie całkowicie wyeliminowany (np. brak kostki), więc gracze mogą w pełni wpływać na przebieg rozgrywki. Następstwo graczy również nie jest tradycyjne (zgodnie ze wskazówkami zegara), lecz w każdej turze kolejność ustalana jest od nowa.

Podstawowa wersja gry zawiera dwustronną planszę z mapami Niemiec (po jednej stronie) i Stanów Zjednoczonych (po drugiej). W pudełku znajduje się również 48 kart oraz ponad 200 drewnianych elementów.

Zasady gry[edytuj | edytuj kod]

Gra składa się z 3 etapów (cechujących się lekką modyfikacją niektórych zasad), każdy etap z kilku rund a każda runda z 5 faz:

  1. Ustalanie kolejności graczy
  2. Licytacja kart elektrowni
  3. Zakup surowców niezbędnych do uruchomienia elektrowni
  4. Rozbudowa sieci energetycznej (podłączanie miast do sieci poprzez budowę stacji transformatorowych)
  5. Biurokracja (wypłata należności za zasilenie miast, uzupełnienie rynku surowców oraz rynku elektrowni)

Gracze licytują pomiędzy sobą karty elektrowni. Elektrownie różnią się ceną wywoławczą, mocą oraz rodzajem surowców niezbędnych do działania danej elektrowni. Po tej fazie gracze dokonują zakupu surowców. Ustalona wcześniej kolejność zakupów powoduje, że cena poszczególnych surowców dla gracza, który jest na ostatniej pozycji jest najniższa, a gracz prowadzący w rozgrywce kupuje surowce najdrożej. W kolejnej fazie gracze rozbudowują swoją sieć energetyczną płacąc zarówno za budowę stacji transformatorowej jak i koszt podłączenia kolejnego miasta do sieci. W każdym mieście jest miejsce jedynie dla 3 graczy, więc rozgrywka w więcej niż 3 osoby stawia dodatkowe wyzwanie przed graczami.

Zawartość pudełka z grą[edytuj | edytuj kod]

  • 1 dwustronna plansza Niemcy/USA
  • 132 drewniane znaczniki stacji transformatorowych
  • 84 drewniane znaczniki surowców
  • pieniądze "Elektro"
  • 6 kart pomocniczych
  • 43 karty elektrowni
  • instrukcja[1]

Rozszerzenia gry[edytuj | edytuj kod]

Od momentu wydania wersji podstawowej ukazały się również następujące dodatki:

  • Francja / Włochy (2005 rok) - nie wydane w Polsce
  • Europa Centralna / Beneluks (2006 rok) - wydane w Polsce przez wydawnictwo Lacerta
  • Nowe karty elektrowni (2007 rok) - wydane w Polsce przez wydawnictwo Lacerta
  • Chiny / Korea (2008 rok) - nie wydane w Polsce
  • Hiszpania i Portugalia / Brazylia (2009 rok) - nie wydane w Polsce
  • Rosja / Japonia (2010 rok) - nie wydane w Polsce
  • Roboty (2011 rok) - nie wydane w Polsce
  • Badenia-Wirtembergia / Quebec (2012 rok) - nie wydane w Polsce
  • Europa Północna / Wielka Brytania i Irlandia (2012 rok) - nie wydane w Polsce
  • Australia / Półwysep Indyjski (2013 rok) - nie wydane w Polsce

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. instrukcja do gry. lacerta.pl.