Wytrzymałość na rozciąganie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wykres statycznego rozciągania

Wytrzymałość na rozciąganie to naprężenie odpowiadające największej sile rozciągającej F_m uzyskanej w czasie statycznej próby rozciągania, odniesionej do pierwotnego przekroju poprzecznego tej próbki[1]:

R_m = {\frac{F_m} {S_0}},

gdzie:

  • F_m - największa siła rozciągająca niepowodująca przewężenia próbki
  • S_0 - pole przekroju poprzecznego roboczej części nieobciążonej próbki


Na wykresie z próby rozciągania R_m reprezentowane jest przez maksimum krzywej.

Przypisy

  1. Marek Blicharski: Wstęp do Inżynierii Materiałowej. Warszawa: WNT, 2003. ISBN 978-83-204-3499-6.