Wzór Ciołkowskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wzór Ciołkowskiego — podstawowy wzór w technice rakietowej określający prędkość rakiety zużywającej podczas lotu paliwo, czyli rakiety zmieniającej masę. Wprowadzony został przez Konstantego Ciołkowskiego w pracy "Issledowanije mirowych prostranstw rakietiwnymi priborami" ("Badanie przestrzeni świata przy pomocy urządzeń odrzutowych") pisanej od 1896, ogłoszonej w 1903. W warunkach próżni i braku siły ciążenia przybiera postać

v = w \ln \frac{m_0}{m}

gdzie:

v – prędkość idealna końcowa rakiety,
w – prędkość strumienia czynnika roboczego (gazów wylotowych), impuls właściwy
m0 – masa początkowa rakiety z paliwem,
m – masa końcowa rakiety, tj. bez paliwa.

Stosunek mas we wzorze Ciołkowskiego nazywany jest liczbą Ciołkowskiego i stanowi jeden z podstawowych parametrów rakiety.

Dla rakiety wielostopniowej wzór przybiera postać

vn = w1 ln (m'0/m') + w2 ln (m"0/m") + ...

gdzie: νn - prędkość końcowa ostatniego (n-tego) stopnia rakiety,

w1, w2 ... - prędkości strumienia czynnika roboczego poszczególnych stopni,
m'0/m, m"0/m" ... - stosunki mas: początkowej m0 i końcowej m poszczególnych stopni.

W ruchu rzeczywistym rakieta pokonać musi zarówno opór powietrza jak i siłę ciążenia, co uwzględnił Ciołkowski w dalszych badaniach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa Kopernik, astronomia, astronautyka : przewodnik encyklopedyczny pod red. Włodzimierza Zonna, Warszawa, PWN, 1973, str. 59, hasło "Ciołkowskiego wzór".

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

wzór Ciołkowskiego