Siła ciężkości

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siłomierz, przyrząd do pomiaru siły, m.in. siły ciężkości

Siła ciężkości, pot. ciężarwypadkowa siły z jaką Ziemia lub inne ciało niebieskie przyciąga dany obiekt oraz siły odśrodkowej wynikającej z obiegu określonego obiektu wokół Ziemi (ciała niebieskiego).

Jednostką ciężaru w układzie SI jest niuton, jednak nadal dozwolone jest używanie jednostek spoza układu SI, specjaliści stosują np. kilogram-siłę – kgf[1].

Ciężar jako siła jest wielkością wektorową – wektor ciężaru skierowany jest w każdym miejscu przestrzeni do środka ciężkości układu planeta–ciało (w przypadku rotacji synchronicznej), co w praktyce oznacza środek ciężkości planety.

Jeżeli masa sferycznie symetrycznej planety o promieniu r wynosi M, a masa danego ciała m, to wartość ciężaru ciała na powierzchni planety dana jest wzorem:

F_g=G\frac{M\cdot m}{r^2}

gdzie G jest stałą grawitacji.

Zwykle wielkość:

G\frac{M}{r^2}

nazywa się przyspieszeniem grawitacyjnym na powierzchni planety i oznacza przez g, co prowadzi do prostego wzoru łączącego masę ciała z jego ciężarem:

F_g=m \cdot g

Oznacza to, że przy ustalonym g ciężar jest proporcjonalny do masy ciała.

Dla Ziemi g ≈ 9,81 m/s2. W przypadku Księżyca: gK ≈ 1,62 m/s2, co oznacza, że ciężar każdego ciała jest tam około sześciokrotnie mniejszy niż na Ziemi.

W potocznym rozumieniu nie rozróżnia się masy i ciężaru, stosując te dwa pojęcia wymiennie (często używa się wtedy też słowa waga).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło ciężar w Wikisłowniku

Przypisy