Zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego – grupa przewlekłych idiopatycznych zaburzeń przebiegających z objawami ze strony przewodu pokarmowego, którym nie towarzyszą odchylenia w badaniach dodatkowych (np. w badaniach laboratoryjnych, obrazowych, endoskopowych) ani zmiany morfologiczne w narządach. Nieprawidłowości w badaniach dodatkowych nie stwierdza się mimo stosowania najnowocześniejszych metod diagnostycznych, z zachowaniem maksymalnej staranności lekarzy oraz innych pracowników ochrony zdrowia[1].

Pojęcie "patologii czynnościowej" wprowadzone zostało do słownictwa medycznego w 1931 przez Gustava von Bergmanna. W 1990 zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego po raz pierwszy sklasyfikowano, ujednolicono ich nazewnictwo i kryteria diagnostyczne. W 2006 zaburzenia te ujęto w nowej klasyfikacji zwanej kryteriami rzymskimi III.

Przypisy

  1. Leszek Paradowski: Słowo wstępne. W: Leszek Paradowski (red): Zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego. Wrocław: Cornetis sp. z o.o., 2007, s. 13–4. ISBN 83-919540-8-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Leszek Paradowski (red): Zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego. Wrocław: Cornetis sp. z o.o., 2007. ISBN 83-919540-8-0.
  2. Choroby czynnościowe przewodu pokarmowego. Wytyczne rzymskie III.. „Medycyna Praktyczna”. 8/2007 (wydanie specjalne), 2007. Kraków: Medycyna Praktyczna. ISSN 0867-499X (pol.). 
  3. Rome III Diagnostic Criteria for Functional Gastrointestinal Disorders (ang.). romecriteria.org, 2006. [dostęp 2009-09-12]. s. 885–97.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.