Diagnostyka obrazowa

Przepływy krwi w mózgu zobrazowane przy użyciu PET

Diagnostyka obrazowa (obrazowanie medyczne) – grupa badań wykorzystująca różne rodzaje oddziaływania fizycznego do obrazowania zachodzących w ciele ludzkim zmian fizjologicznych i patologicznych. Mieści się na pograniczu radiologii i medycyny nuklearnej.

Do obrazowania wykorzystuje się:

• promieniowanie rentgenowskie – RTG i tomografia komputerowa (TK)
• promieniowanie izotopów promieniotwórczych – pozytonowa tomografia emisyjna (PET), scyntygrafia
• własności pola magnetycznego – jądrowy rezonans magnetyczny (NMR)
• własności ultradźwięków – ultrasonografia (USG)
• promieniowanie termiczne – termografia

Przy pomocy diagnostyki obrazowej można uwidocznić takie zmiany patologiczne jak:

• ropnie, torbiele
• obszary niedokrwienia i martwicy
• obrzęk
• wady rozwojowe narządów wewnętrznych (np. agenezja, hipoplazja)
• zmiany zanikowe i zwyrodnieniowe
• zmiany o typie nowotworowym

Bibliografia

• Stefan Kruś (red.): Anatomia Patologiczna. Warszawa: PZWL, 2000. ISBN 8320023815. 
• Szczęsny Leszek Zgliczyński (red.): Radiologia. Warszawa: PZWL, 1983. ISBN 8320012953. 
• Bogdan Pruszyński (red.): Radiologia. Diagnostyka obrazowa.. Warszawa: PZWL, 2008. ISBN 9788320036664. 
• Jerzy Mastalerski, Jerzy Walecki: Leksykon radiologii. Warszawa: Fundacja im. prof. L. Rydygiera, 1992. 

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.