Zamek Hochosterwitz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zamek Hochosterwitz
Zamek Hochosterwitz
Zamek Hochosterwitz
Państwo  Austria
Miejscowość Sankt Georgen am Längsee
Adres 9314 Launsdorf
Typ budynku zamek
Położenie na mapie Karyntii
Mapa lokalizacyjna Karyntii
Zamek Hochosterwitz
Zamek Hochosterwitz
Położenie na mapie Austrii
Mapa lokalizacyjna Austrii
Zamek Hochosterwitz
Zamek Hochosterwitz
Ziemia 46°45′18″N 14°27′13″E/46,755000 14,453611Na mapach: 46°45′18″N 14°27′13″E/46,755000 14,453611
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Zamek Hochosterwitz (niem.: Burg Hochosterwitz lub słoweń.: Grad Ostrovica) – zamek w Austrii, uważany za jeden z najbardziej imponujących średniowiecznych zamków. Znajduje się na 175 metrowej dolomitowej skale niedaleko miejscowości Sankt Georgen am Längsee, na wschód od miasta Sankt Veit an der Glan w Karyntii. Strategiczne położenie zamku, pozwala obserwatorowi zachować pełną kontrolę nad doliną. Widoczność z wieży zamku w pogodne dni sięga około 30 km.

Charakterystyczną cechą architektoniczną fortyfikacji jest 620 metrowa droga, prowadząca przez 14. bram obronnych. Dzięki takiemu zabezpieczeniu drogi do zamku, twierdza Hochosterwitz nigdy nie została zdobyta. Istnieje alternatywna droga, tzw. "ścieżka głupców" (Narrensteig) prowadząca poprzez strome zbocza. Obecnie została zamknięta dla zwiedzających ze względu na zbyt duże zagrożenie upadkiem z urwiska.

1 sierpnia 1994 r. zamek zgłoszony został jako kandydat do wpisania na listę światowego dziedzictwa UNESCO[1].

Historia zamku[edytuj | edytuj kod]

Bramy zamku[edytuj | edytuj kod]

Kolejne bramy na drodze do zamku posiadają nazwy własne.

1. "Fähnrich" (1575)[edytuj | edytuj kod]

Na zewnętrznej stronie bramy namalowane są postacie pracowników w strojach z XVI wieku, trzymających flagi. Z lewej strony widnieje flaga w czerwono-białych kolorach, nawiązująca do symboli państwowych, natomiast z prawej strony pracownik trzyma flagę w barwach żółto-czarno, które są w godle rodziny Khevenhüller.

Pierwsza brama ma strategiczną lokalizację: po prawej stronie znajduje się strome i niedostępne zbocze, po lewej jest masywna, kamienna ściana. Ponadto posiada specjalne pomieszczenie na broń oraz przystosowane otwory strzelnicze. Przejazd rozwierany jest do środka. Główne wrota są wzmocnione stalowymi elementami oraz dużą kołatką z brązu w postaci baraniej głowy. Budowa bramy została ostatecznie ukończona w roku 1580.

2. "Wächter" (1577)[edytuj | edytuj kod]

Do drugiej bramy prowadzi wąska ścieżka. Podobnie jak przy pierwszej bramie: po lewej stronie jest masywny mur, natomiast z lewej znajduje się przepaść w postaci bardzo stromego zbocza.

W bramie zbudowano wąskie otwory okienne, które podczas oblężenia mogły być dodatkowo zamykane wzmocnionymi, żelaznymi okiennicami. Brama posiada dodatkowe wyjście na pobliską skalistą półkę, skąd można było zaopatrzyć obstawę bramy w kamienny tłuczeń, który to materiał mógł być wykorzystany jako amunicja do miotania przeciwko atakującym jednostkom wroga.

Marmurowy portal bramy był bogato zdobiony mosiężnymi okuciami, które przedstawiają zwierzęta oraz zdobione pierścienie. Dodatkowym wzmocnieniem były stalowe wstęgi. Obecnie elementy zdobiące zostały przeniesione do muzeum w zamku. Dach bramy zbudowany jest z niepalnego kamienia. Budowę ukończono w 1577 r.

3. "Nau" (1578)[edytuj | edytuj kod]

Nazwa bramy pochodzi od małych niemieckich statków, ponieważ patrząc na nią z pewnej odległości można dostrzec podobieństwo trzeciej bramy do płynącego statku na skraju otchłani. Ścieżka do "Nau" jest równie wąska jak do bramy drugiej.

4. "Engels" (1577)[edytuj | edytuj kod]

5. "Löwen" (1577)[edytuj | edytuj kod]

6. "Mann" (1578)[edytuj | edytuj kod]

7. "Khevenhüller" (1582)[edytuj | edytuj kod]

8. "Landschafts" (1570)[edytuj | edytuj kod]

9. "Reiser"[edytuj | edytuj kod]

10. "Waffen"[edytuj | edytuj kod]

11. "Mauer" (1575)[edytuj | edytuj kod]

12. "Brücken"[edytuj | edytuj kod]

Brama ma mechaniczną wciągarkę do opuszczania zwodzonych wrót.

13. "Kirchen" (1579)[edytuj | edytuj kod]

14. "Kulmer" (1575)[edytuj | edytuj kod]

Foto[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]