Zapalenie mózgu Rasmussena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Obraz tomografii komputerowej w zapaleniu mózgu Rasmussena
Preparat bioptatu mózgu dziecka z CFE, barwienie immunohstochemiczne na obecność antygenu CD8 uwidoczniło limofyty T cytotoksyczne

Zapalenie mózgu Rasmussena, zespół Rasmussena (ang. Rasmussen's encephalitis, chronic focal encephalitis, CFE) – rzadki typ ogniskowego zapalenia mózgu o niewyjaśnionej etiologii. Na obraz kliniczny choroby składają się drgawki kloniczno-toniczne albo napady złożone częściowe i padaczka częściowa ciągła oraz postępujący porażenie połowicze (zwłaszcza u dzieci i młodzieży)[1]. U części pacjentów wykryto przeciwciała skierowane przeciwko receptorom glutaminianowym typu 3 (GluR3).

Chorobę opisał jako pierwszy Theodore Rasmussen i wsp. w 1958 roku[2].

Przypisy

  1. ↑ Neurologia. Podręcznik dla studentów medycyny. Wojciech Kozubski, Paweł P. Liberski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006, s. 404. ISBN 832003244X.
  2. ↑ Rasmussen T, Olszewski J, Lloydsmith D. Focal seizures due to chronic localized encephalitis. „Neurology”. 8 (6), s. 435-45, czerwiec 1958. PMID 13566382.  
Star of life2.svg

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Zapalenie_mózgu_Rasmussena&oldid=35424603”