Zgazowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zgazowanie – proces technologiczny polegający na przeprowadzeniu paliwa stałego lub płynnego o dużej zawartości węgla w paliwo gazowe w wyniku rozkładu termicznego wobec kontrolowanej ilości powietrza lub pary wodnej. W trakcie procesu paliwo ulega częściowemu spaleniu.

Zgazowaniu najczęściej poddaje się węgle kopalne, ropę naftową i biomasę.

Procesy:

  • I generacji: Lurgi, Winkler, Koppers-Totzek
  • II generacji: Texaco, Hygas
  • III generacji: zgazowanie podziemne

Zgazowanie węgla[edytuj | edytuj kod]

Proces polegający na całkowitej przemianie w gaz przy użyciu tlenu (powietrza) oraz pary wodnej, następujący przy temperaturze 800–2000 °C i ciśnieniu atmosferycznym lub nadciśnieniu (ok. 2,5 MPa). Ciepło potrzebne do zgazowania węgla otrzymywane jest przez spalenie ok. 30% wsadu węglowego. Proces ten prowadzi się na terenie kopalni lub elektrowni[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jerzy Kucowski, Damazy Laudyn, Mieczysław Przekwas: Energetyka a ochrona środowiska. Warszawa: WNT, 1987, s. 390-395.