Gaz koksowniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gaz koksowniczypaliwo uzyskiwane poprzez przemysłowe wygrzewanie węgla kamiennego w temperaturze 900–1100 °C[1] w specjalnie w tym celu skonstruowanym piecu koksowniczym, bez dostępu tlenu. Gaz koksowniczy zaliczany jest do gazów węglowych, tj. gazów powstających w wyniku termicznej obróbki węgla[2][3].

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Sucha destylacja węgla.

Proces ten, zwany suchą destylacją węgla, powoduje wydzielenie wszystkich lotnych składników, które tworzą surowy gaz koksowniczy. Oprócz tego w procesie tym powstaje koks, smoła węglowa oraz woda pogazowa. Surowy gaz koksowniczy zawiera amoniak i jego pochodne oraz siarkowodór, pochodzące z rozkładu organicznych resztek zawartych w węglu. Wszystkie te niepożądane domieszki są usuwane w serii procesów oczyszczania.

Skład chemiczny[edytuj | edytuj kod]

Zawartość składników w gazie koksowniczym jest zmienna i zależy od miejsca wydobycia węgla.

Typowy skład gazu koksowniczego oczyszczonego:

W skład surowego gazu koksowniczego wchodzą:

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Pomnik latarnika przed gazownią w Poznaniu

W przeszłości gaz koksowniczy był stosowany w przedsiębiorstwach oraz w gospodarstwach domowych. Wytwarzany był zwykle lokalnie i nazywany „gazem miejskim”.[potrzebne źródło] Był rozprowadzany siecią gazową do odbiorców.

Stosowany był powszechnie od drugiej połowy XIX w aż do lat 80 XX wieku. Służył do gotowania w kuchenkach, oświetlania ulic oraz jako paliwo w wielu procesach przemysłowych. Ze względu na dużą toksyczność, wynikającą z dużej zawartości tlenku węgla został wycofany z użycia i zastąpiony gazem ziemnym.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Anna Skwierawska. Procesy oparte na węglu. . Politechnika Gdańska – Wydział Chemiczny (pol.). 
  2. Leksykon naukowo-techniczny z suplementem, ISBN 8320409683, tom 1, str. 249
  3. gaz węglowy (pol.). PWN Encyklopedia. [dostęp 2012-10-28].