Piroliza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Piroliza (inaczej destylacja rozkładowa) − proces rozkładu termicznego substancji prowadzony poprzez poddawanie ich działaniu wysokiej temperatury, ale bez kontaktu z tlenem i innymi czynnikami utleniającymi. Jest procesem wysokotemperaturowym, bezkatalitycznym (katalizator obniża temperaturę procesu zaledwie o kilkadziesiąt stopni, więc jest to nieopłacalne).

Zwykle w trakcie pirolizy bardziej złożone związki chemiczne wchodzące w skład pirolizowanej substancji ulegają rozkładowi do prostszych związków o mniejszej masie cząsteczkowej. W niektórych przypadkach jednak na skutek pirolizy powstają spieki, będące prostymi chemicznie, ale tworzącymi sieć przestrzenną materiałami o wielu interesujących własnościach fizycznych. Mechanizm przemian chemicznych zachodzących w trakcie pirolizy jest często bardzo złożony, a ze względu na naturę tego procesu trudno jest je dokładnie badać.

Piroliza jest w przemyśle stosowana m.in.:

Destylacja sucha (wytlewanie) – forma prowadzenia pirolizy – proces termiczny, polegający na rozkładzie drewna bez dostępu powietrza w retortach, ogrzewanych z zewnątrz do temperatury 500 °C.

Produkty rozkładu:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]