Zgorzel Fourniera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zgorzel Fourniera (ang. Fournier gangrene) – rodzaj martwiczego zakażenia (zgorzel), które najczęściej obejmuje skórę i tkankę podskórną moszny. Jeden z rodzajów martwiczego zapalenia powięzi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zgorzel Fourniera została po raz pierwszy opisana w 1764 przez Baurienne'a, a jej nazwa pochodzi od francuskiego wenerologa Jeana-Alfreda Fourniera, który w 1883 zaprezentował w swoich wykładach 5 przypadków[1].

Niektórzy historycy uważają, że zgorzel Fourniera była przyczyną śmierci Heroda Wielkiego[2].

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

W większości przypadków zgorzel Fourniera jest wywoływana przez mieszaną florę aerobową i anaerobową[3].

Następujące schorzenia mogą predysponować do rozwoju zgorzeli Fourniera:

Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są:

  • paciorkowce
  • gronkowiec
  • bakterie beztlenowe
  • bakterie z rodziny Enterobacteriaceae
  • grzyby

Zapadalność[edytuj | edytuj kod]

Od 1996 doniesiono w literaturze o 600 przypadkach zgorzeli Fourniera. Chorowały najczęściej osoby w 6. i 7. dekadzie życia ze współistniejącymi innymi chorobami[5]. Jednakże, zgorzel Fourniera nie podlega zgłoszeniom i nie występuje aż tak rzadko, zwłaszcza u chorych z cukrzycą. Sporadycznie opisywano analogiczne zakażenie u kobiet[6].

W Turcji 46% pacjentów ze zgorzelą miało cukrzycę[7], podczas gdy w innych badaniach wykazano, że jedna trzecia pacjentów miała cukrzycę, była niedożywiona lub uzależniona od alkoholu, a 10% było poddanych immunosupresji (chemoterapia, sterydy, nowotwory)[8].

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Zgorzel Fourniera jest problemem urologicznym wymagającym szybkiego podania antybiotyków dożylnie oraz chirurgicznego usunięcia tkanki martwiczej. Pomimo takiego postępowania, całkowita śmiertelność wynosi 40%, a 78% jeśli przy przyjęciu są obecne cechy sepsy[7].

Przypisy

  1. Fournier JA. Gangrène foudroyante de la verge. „La semaine médicale (Paris)”. 3, s. 345, 1883. 
  2. Artykuł Wprost.pl
  3. Thwaini A, Khan A, Malik A, Cherian J, Barua J, Shergill I, Mammen K. Fournier's gangrene and its emergency management. „Postgrad Med J”. 82 (970), s. 516-9, 2006. PMID 16891442. 
  4. Emedicine.com
  5. Vaz I. Fournier gangrene. „Trop Doct”. 36 (4), s. 203-4, 2006. PMID 17034687. 
  6. Herzog W. [Fournier gangrene--also in females?]. „Zentralbl Chir”. 112 (9), s. 564-76, 1987. PMID 2956804. 
  7. 7,0 7,1 Yanar H, Taviloglu K, Ertekin C, Guloglu R, Zorba U, Cabioglu N, Baspinar I. Fournier's gangrene: risk factors and strategies for management. „World J Surg”, s. 1750-4, 2006. PMID 16927060. 
  8. Tahmaz L, Erdemir F, Kibar Y, Cosar A, Yalcýn O. Fournier's gangrene: report of thirty-three cases and a review of the literature. „Int J Urol”. 13 (7), s. 960-7, 2006. PMID 16882063. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.