Zhang Zhilei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Zhang.
Boxing pictogram.svg Zhang Zhilei
Data i miejsce urodzenia 2 maja 1983
Henan, Chiny
Obywatelstwo Chińska Republika Ludowa Chiny
Wzrost 198 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 2
Zwycięstwa 2
Przez nokauty 2
Porażki 0
Remisy 0
Nieodbyte 0
  1. Bilans walk aktualny na 17.01.2015.

Zhang Zhilei (chiń.: 张志磊; pinyin: Zhāng Zhìlěi; ur. 2 maja 1983 w Henanie) – chiński bokser, srebrny medalista igrzysk olimpijskich w Pekinie w kategorii superciężkiej.

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

W 2003 na mistrzostwach świata w boksie amatorskim w Bangkoku przegrał już w pierwszej walce z Polakiem Grzegorzem Kiełsą w stosunku 22–8[1]. Dwa lata później na mistrzostwach świata w chińskim Mianyang wygrał pierwszą walkę z Vüqarem Alakbarovem, jednak w następnym pojedynku uległ późniejszemu złotemu medaliście, Kubańczykowi Odlanierowi Solísowi[2].

Na kolejnych mistrzostwach świata w Chicago w 2007 zdobył brązowy medal, pokonując kolejno Nurpaisa Torobekova, Rustama Rygebayeva i Daniela Beahana, jednak w półfinale przegrał z Wjaczesławem Hłazkowem[3].

Rok później na igrzyskach olimpijskich w Pekinie zdobył srebrny medal, przegrywając w finale z Włochem Roberto Cammarelle. Wcześniej na turnieju olimpijskim pokonał Mohameda Amanissiego, Rusłana Myrsatajewa i Wjaczesława Hłazkowa, który poddał pojedynek walkowerem ze względu na kontuzję[4].

W 2009 na kolejnych mistrzostwach świata w Mediolanie powtórzył wynik sprzed dwóch lat, zdobywając kolejny brązowy medal. Pokonał kolejno Sardora Abdullaeva, Erika Pfeifera i Primislava Dimovskiego, natomiast w półfinale przegrał z Ukraińcem Romanem Kapitonenko[5].

Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Londynie, gdzie przegrał w ćwierćfinale z późniejszym złotym medalistą, Antohony'm Joshua[6].

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą zawodową walkę stoczył w Fallon w Newadzie 8 sierpniu 2014, pokonując przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie Amerykanina Curtisa Lee Tate′a (7-4-0).

17 stycznia 2014 w Uncasville wygrywa przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie z Amerykaninem Perrym Filkiną[7].

Lista walk zawodowych[edytuj | edytuj kod]

Statystyka stoczonych walk zawodowych
Zwycięstw: 2 (KO – nokautów: 2, walk zakończonych na punkty: 0)
Przegranych: 0 (KO – nokautów: 0, walk zakończonych na punkty: 0)
Remisów: 0
Rezultat Bilans Przeciwnik Typ Runda, czas Data Miejsce Uwagi
Zwycięstwo 2-0 Stany Zjednoczone Perry Filkins TKO 1 (4) 17 stycznia 2015 Stany Zjednoczone Mohegan Sun Casino, Uncasville, Connecticut, USA
Zwycięstwo 1-0 Stany Zjednoczone Curtis Lee Tate TKO 1 (4) 2 sierpnia 2014 Stany Zjednoczone Churchill County Fairgrounds, Fallon, Nevada, USA debiut zawodowy

TKO – techniczny nokaut, KO – nokaut, UD – jednogłośna decyzja, SD- niejednogłośna decyzja, MD – decyzja większości, PTS – walka zakończona na punkty

Przypisy

  1. 1,0 1,1 12.World Championships – Bangkok, Thailand – July 6-12th 2003. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2010-04-10].
  2. 2,0 2,1 13.World Championships – Mianyang, China – November 13-20 2005. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2010-04-10].
  3. 3,0 3,1 14.World Championships – Chicago, USA – October 23 – November 3 2007. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2010-04-10].
  4. 4,0 4,1 Boxing at the 2008 Beijing Summer Games: Men's Super-Heavyweight. sports-reference.com. [dostęp 2010-04-10].
  5. 5,0 5,1 15.World Championships - Milan, Italy - September 1-12 2009. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2013-06-29].
  6. 6,0 6,1 30.Olympic Games - London, Great Britain - July 28 - August 12 2012. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2013-06-29].
  7. ZHANG ZHILEI ZNÓW OBIŁ 'KELNERA'. bokser.org, 18 stycznia 2015. [dostęp 18 stycznia 2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]