Zielony Chrystus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zielony Chrystus
Zielony Chrystus
Malarz Paul Gauguin
Rok wykonania jesień 1889
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 92,0 x 73,0 cm
Muzeum Królewskie Muzea Sztuk Pięknych

Zielony Chrystus lub Kalwaria bretońska czyli Zielony Chrystus (fr. Le Christ vert, Le Christ vert ou Calvaire breton) to obraz olejny namalowany jesienią w 1889 przez francuskiego malarza Paula Gauguina podczas jego pobytu w Pont-Aven.

Opis i interpretacja[edytuj | edytuj kod]

Inspiracją do namalowania obrazu była dla Gauguina kalwaria w Nizon. Scena ukrzyżowania została umieszczona na opuszczonej plaży, prawdopodobnie wśród wydm koło Le Pouldu. U stóp krzyża siedzi samotna bretońska kobieta. Zarówno Chrystus jak i kobieta umieszczeni zostali w niemal tych samych pozach, co zdaje się podkreślać związek między cierpieniem Chrystusa i cierpieniem kobiet naznaczonych piętnem “upadku pierwszych ludzi”, który to upadek stworzył potrzebę przebaczenia. Kobieta trzyma w ręku przedmiot, który, jak utrzymywano, przypomina powróz z portretu pani Roulin pędzla van Gogha[a]; przy pomocy tego powrozu kobieta kołysze niewidoczną kołyską. Jeśli jest tak rzeczywiście, to obraz Gauguina mógłby być pierwszą próbą ukazania pełnego cyklu życia: narodzin, śmierci i odkupienia, który w tym wypadku prawdopodobnie odwołuje się równie dobrze do teozofii zapożyczonej z buddyzmu jak i do tradycyjnych wierzeń celtyckich.

Są pewne oznaki wskazujące, iż Gauguin nie był do końca zadowolony z osiągniętego efektu. Figury na jego kalwarii są ujęte dość pobieżnie i można przypuszczać, iż artysta porzucił swe dzieło, ponieważ okazało się dla niego zbyt skomplikowane – najprawdopodobniej dlatego, że nie potrafił objaśnić religijnych wyobrażeń, które jego obraz miał ucieleśniać.

Obraz Zielony Chrystus pozostaje dziełem naznaczonym dwuznacznością podobnie jak Żółty Chrystus czy Wizja po kazaniu.

  1. Chodzi o obraz Pani Roulin kołysząca kołyską.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. David Sweetman, Harriet Alfons (tłum.): Paul Gauguin – en konstnärs liv. Stockholm: Natur och Kultur, 1995, s. 316. ISBN 91-27-02945-X. (szw.)