Ermitaż
| Państwowe Muzeum Ermitażu Государственный Эрмитаж The State Hermitage Museum |
|
 Nowy Ermitaż, Wielki Świetlik |
|
| Państwo |  Rosja |
| Miasto wydzielone |  Petersburg |
| Miejscowość | Petersburg |
| Data założenia | 1764 |
|
Położenie na mapie Petersburga
  Państwowe Muzeum Ermitażu
|
|
|
Położenie na mapie Rosji
 Państwowe Muzeum Ermitażu
|
|
 59°56′26″N 30°18′49″E / 59.940555555556, 30.313611111111Na mapach: 59°56′26″N 30°18′49″E / 59.940555555556, 30.313611111111 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa muzeum | |
Ermitaż, Państwowe Muzeum Ermitażu (Эрмитаж, z fr. ermitage – "pustelnia"[1]) – rosyjskie muzeum państwowe w Sankt Petersburgu. Mieści się w pięciu pałacach nad brzegiem Newy. Nazwa muzeum pochodzi od jednego z pałaców zimowych Piotra I.
Pałac w galerię sztuki przemieniła cesarzowa Katarzyna II. Głównym budynkiem Ermitażu jest barokowy Pałac Zimowy wzniesiony dla carycy Elżbiety w latach 1754 - 1762 według projektu Bartolomea Rastrellego. W 1766 caryca Katarzyna II poprosiła francuskiego filozofa Denisa Diderota by w jej imieniu kupował obrazy z kolekcji francuskich. W ten sposób do Sankt Petersburga trafiły płótna Poussina, Watteau, Rembrandta, Rubensa, Rafaela, Tycjana i wielu innych znakomitych malarzy.
W 1852 Mikołaj I udostępnił zbiory publiczności i w tym celu zbudował ostatni pałac zespołu zwany Nowym Ermitażem, który zaprojektował Leo von Klenze. Po rewolucji październikowej na własność państwa przeszły i znalazły się w Ermitażu największe kolekcje prywatne: hrabiego Aleksandra Strogonowa, księcia Grigorija Potiomkina, księcia Mikołaja Jusupowa i braci Morozowów. W kolekcji Ermitażu znajduje się min. 26 obrazów Rembrandta, 25 - van Dycka, 40 - Rubensa, 12 - Poussina, 12 - Lorraina, 12 - Watteau, 9 - Tiepolo, 11 - Tycjana 15 - Gauguina, 31 - Picassa, 37 - Matissa, 8 - Moneta, 12 rzeźb Canovy i pokazywane od 1995 wywiezione z Niemiec 74 płótna impresjonistów (większość z nich skradziona została w 1945 przez Armię Czerwoną z prywatnych kolekcji niemieckich). W 1930 Józef Stalin sprzedał amerykańskiemu milionerowi Andrew Mellonowi 31 obrazów z kolekcji Ermitażu, które trafiły do Galerii Narodowej w Waszyngtonie. Obecnie Ermitaż to jedno z największych muzeów sztuki i malarstwa w Europie.
W czasie II wojny światowej Ermitaż został bezpośrednio trafiony tylko dwukrotnie, pomimo tego, że na miasto spadło w tym czasie ponad 150 tysięcy ciężkich pocisków artyleryjskich oraz ponad 10 tysięcy bomb burzących i zapalających[2].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ ermitaż. Słownik wyrazów obcych PWN. [dostęp 2012-12-05].
- ↑ Anna Reid Leningrad. Tragedia oblężonego miasta 1941-1944. Wydawnictwo Literackie, Kraków 2012. ISBN 978-83-08-04729-3
Linki zewnętrzne [edytuj]
