Zosimos (historyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zosimos (gr. Ζώσιμος łac. Zosimus II połowa V wieku n.e.) – historyk rzymski piszący po grecku. Autor dzieła Nowa historia (gr. Ίστορία νέα=Historia neá), które w 6 księgach obejmuje okres od Oktawiana Augusta (I wiek p.n.e.) do roku 410 n.e. Według Focjusza przepisał po prostu dzieło Eunapiosa, co podtrzymuje znaczna część badaczy[1]. Przeciwnik chrześcijaństwa, w którym widzi przyczynę upadku rzymskiego imperium. Gloryfikował Juliana Apostatę.

Przekłady w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

  • Zosimos, Nowa historia, przełożyła z języka greckiego Helena Cichocka Wstęp, bibliografia i komentarz Ewa Wipszycka, Warszawa 1993.
  • Zosimos, Nowa historia (fragm.), przeł. Halina Evert-Kappesowa, [w:] Upadek Cesarstwa Rzymskiego i początki feudalizmu na Zachodzie i w Bizancjum, oprac. Marian Henryk Serejski, Warszawa 1954. Materiały Źródłowe do Historii Powszechnej Epoki Feudalizmu, t. 1, red. Marian Małowist, s. 21-22, s. 27-30.

Przypisy

  1. Ewa Wipszycka: Wstęp. W: Zosimos: Nowa historia. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 2012, s. 26-27. ISBN 978-83-211-1923-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Kultury Antycznej, wyd. PWN, Warszawa 1968.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Kategoria:Bizantyńscy historycy do 610