Ćandidas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ćandidas ( bengali চন্ডীদাস , trl. Candīdāsa , Sługa bogini Ćandi ) – bengalski guru ze szkoły wisznuizmu sahadźija z XIV wieku . Zarazem poeta, któremu tradycja indyjska przypisuje autorstwo tysięcy pieśni utworzonych w czystym języku bengalskim - jednak imieniem tym posługiwało się kilku bengalskich twórców .

Życie[edytuj]

Urodził się w rodzinie bramińskiej, związanej z kultem w świątyni w Nannur. Utracił jednak tą wysoką pozycję w systemie kastowym, na skutek wykluczenia z warny braminów za mezalians. Był to przełom, który spowodował poświęcenie się poezji.

Twórczość[edytuj]

W swoich utworach gloryfikował :

  • zalety miłość mistycznej i
  • kochane kobiety jako obrazy boskości.

Wpływ[edytuj]

Sławę w północnych Indiach przyniosły mu pieśni miłosne, przedstawiające mistyczny związek pozamałżeński pomiędzy Kryszną i Radhą. Na jego pieśniach wzorowali się kolejni poeci wisznuiccy.

Bibliografia[edytuj]